Cyriac en Pollet bezorgen paars-wit in extremis punt
Anderlecht heeft in extremis toch nog een punt weten mee te grabbelen uit het Guldensporenstadion. De landskampioen stevende lang af op een derde opeenvolgende uitnederlaag, maar de ingevallen David Pollet bezorgde de Brusselaars in extremis toch een punt. Een harde noot om te kraken voor de Kerels, die 76 minuten lang baas waren tegen een pover Anderlecht. Wanneer Cyriac er met een zondagsschot op zaterdagavond 2-1 van maakte, groeide het geloof bij de bezoekers. Vargas schoot naast, en een fantastische omhaal van opnieuw Cyriac werd door Coulibaly tegen de eigen lat gekopt. Diep in blessuretijd dompelde Pollet Kortrijk dan toch onder in diepe rouw, terwijl John Van den Brom ongetwijfeld een zucht van opluchting slaakte.
De ontwikkelingen in aanloop naar de openingswedstrijd van de 25ste speeldag voorspelden niet veel goeds. Het veld in het Guldensporenstadion lag er erg slecht bij, maar scheidsrechter Lardot besloot het dan toch goed te keuren. Ondanks het vele harde werk van de terreinverzorgers stonden er flink wat plassen op het veld van het Guldensporenstadion, maar dat belette de thuisploeg niet om vol de voetballende oplossing te kiezen. Zo was de bal nog niet goed aan het rollen (nou ja...) wanneer Capon oog in oog verscheen met de uit blessure teruggekeerde Proto. De middenvelder schoot de unieke mogelijkheid echter de tribunes in.
Verzorgd voetballen, in de eerste helft bleef het vooral voor Anderlecht een heuse opdracht. Niet dat Kortrijk zoveel kansen bijeen voetbalde, maar toch. Van de landskampioen mag, zeker na een wanvertoning als die van vorige week tegen Lierse, meer verwacht worden. Coach John van den Brom ging nochtans met de grove borstel door zijn basiself. In het middenveld moest zowat iedereen buiten Guillaume Gillet het gelag betalen. Onder meer Praet, Bruno en Najar moesten naast Nuytinck vanop de bank toekijken, waardoor er plaatsen vrijkwamen voor Tielemans, Vargas, Cyriac en Mbemba. Die laatste had Coulibaly stevig in de achterzak zitten, terwijl Vargas bij paars-wit (zeker in de eerste helft) de beste man op het veld was. Over die andere twee kunnen we echter minder lyrisch zijn: Tielemans speelde wel gedisciplineerd maar grossierde in de slechte passes, terwijl Cyriac aanvankelijk amper een bal te zien kreeg. Aanvankelijk, inderdaad, u komt nog wel te weten waarom...
Zoals reeds eerder vermeld, poogde Kortrijk gevaarlijk te zijn door de voetballende oplossing te kiezen. Capon, De Mets en Desmet vonden elkaar enkele keren gepast, maar telkens stokte de aanval wel ergens anders. Ofwel gaf spitsenduo Santini-Coulibaly niet thuis, ofwel was er altijd wel een paars-wit been dat roet in het eten gooide. Toch kon ook paars-wit enkele keren tegenprikken. Keet, vorige week nog ietwat verrassend op de bank, nam zijn plaats onder de lat weer in ten nadele van Clepkens, en de Zuid-Afrikaan deed dat met verve. Hij gaf lang een erg scherpe indruk en stond er onder meer bij een goed schot van Vanden Borre.
Na de pauze zakte Anderlecht nog dieper weg, en na 70 minuten stond de klas van John Van den Brom ook 2-0 in het krijt: eerst opende Coulibaly de score in de flipperkast, nadien verdubbelde De Smet. En hoe! Op aangeven van Pavlovic -sterke tweede helft van de kapitein- reduceerde de spelmaker Kouyaté tot zoutpilaar om vervolgens Proto een tweede keer te verschalken. Inmiddels had JVDB Pollet-Bruno al gebracht voor Mitrovic-N'Sakala, maar dat leek geen zoden aan de dijk te gaan brengen. De Brusselaars konden in die tweede helft op geen enkel moment een vuist maken tegen een gretig Kortrijk, met als gevolg dat Keet de handschoenen amper nog moest vuilmaken. Tot minuut 76, dan toch...
Net op het moment waarop je zou denken dat Kortrijk gewonnen spel had, was daar dan toch de aansluitingstreffer. Cyriac haalde uit van erg ver, en de voor het overige nochtans secure Keet miskeek zich helemaal op de vlottende bal van de Ivoriaan. Feit is dat het wel 2-1 werd, en Kortrijk nog een lang kwartier te wachten stond. Maar net zoals zo vaak slaagde Anderlecht er niet in om écht uitgespeelde kansen bijeen te voetballen. Vargas kon wel een keertje aanleggen, maar met zijn zwakke poging bevestigde hij dat zijn tweede helft lang niet zo sterk was dan zijn eerste. Het venijn zat 'm alsnog in de staart, want ei zo na maakte Cyriac er met een weergaloze omhaal 2-2 van. Coulibaly greep echter in en kopte die inzet op zijn eigen deklat. Toch haalde Anderlecht alsnog zijn gram, want de ingevallen Pollet deed diep in blessuretijd wat er van een spits verwacht wordt: scoren. 'It ain't over til the fat lady sings', zegt men in het Engels - onderstaande tweet spreekt boekdelen...
