8 gevaarlijke schoonheidsmiddeltjes van vroeger

Tegenwoordig ondergaan sommige vrouwen een facelift om er jonger uit te zien, laten anderen gewillig vet wegzuigen om slanker te zijn en is het voor nog anderen normaal om mogelijk gevaarlijke gifstoffen te laten inspuiten in het gezicht om de veroudering tegen te gaan. Hoewel niet iedereen ermee akkoord gaat, is het vandaag de dag een 'logische' optie. Maar zullen volgende generaties daar ook zo over denken? Sommige schoonheidsmiddeltjes van vroeger lijken voor ons absurd of extreem gevaarlijk, maar één ding hebben ze allemaal gemeen: vrouwen hebben nooit rimpels of puistjes gewild en de schoonheidsgeschiedenis herhaalt zich keer op keer. Schrijfster Caroline Rice schreef er een boek over: 'The Quack Doctor'.

1. Lood
Lood heeft een lange en vooral alarmerende geschiedenis als ingrediënt voor make-up. Het zou in de oudheid al gebruikt zijn voor cosmetica. In de 18de eeuw mengden vrouwen wit loodpoeder vaak met azijn om er loodverf mee te maken. Dit zorgde voor een extreem bleke huid, wat een populaire look was in die tijd. Daarnaast maakt het de huid ook egaler. Aangezien zonnecrème nog niet bestond en pokken nog vaak voorkwamen, hadden vrouwen wel wat te verbergen. Het gebruik van lood zorgt voor een langzame vergiftiging en grijs haar, een droge huid, hevige buikpijn en constipatie zijn maar enkele bijwerkingen. Wie mooi wil zijn moest letterlijk lijden!

2. Arsenicum
Eens lood werd afgeschaft, nam arsenicum of arseen de plaats in als 'bleekmiddel'. Het doodt echter rode bloedcellen, wat wel degelijk voor een bleke huid zorgt, maar uiteindelijk ook de dood tot gevolg heeft. Vrouwen zouden vaak zelfs hun schoonheidsmiddeltjes gemengd hebben, wat met het gebruik van arseen heel gevaarlijk was. Zogenaamde "onschadelijke arsenicum producten" die door bedrijven werden gemaakt, waren ongelooflijk populair maar allesbehalve veilig. Naast een vroegtijdige dood, kon arseen ook voor haaruitval zorgen. Wie bovendien plots ophield met het product te gebruiken kreeg een doffe gelaatskleur, waardoor je teruggreep naar het product. Cosmetica met arseen werden tot de jaren 20 van de vorige eeuw nog steeds verkocht.

3. Kwik
Kwik haalde alle krantenkoppen toen het ontdekt werd voor moderne cosmetica. Het werd gebruikt om acne en syfilis te verhelpen. Maar het wordt gemakkelijk door de huid geabsorbeerd en zorgt voor afwijkingen bij geboortes, nier- en leverproblemen, vermoeidheid, irritatie, depressie, een metaalachtige smaak in de mond en heeft uiteindelijk ook de dood tot gevolg.

4. Wolfskers
In de renaissance gebruikten Italiaanse vrouwen, die het product belladonna noemden, wolfskers als oogdruppels om hun pupillen wijder te maken. Dat zou aantrekkelijker geweest zijn. Wolfskers zorgt voor onherstelbare schade aan de ogen en vaak worden de ogen gevoelig aan licht. Bij regelmatig gebruik, resulteert het in een snelle dood.

5. Radioactieve huidverzorging
In de vroege jaren 20 waren mensen zot van radium en het werd algauw gebruikt in verschillende gezichtscrèmes. "Wanneer het op het gezicht wordt aangebracht, daar waar de huid rimpelt of tekenen van vermoeidheid vertoont, zullen de radioactieve deeltjes onmiddellijk in werking treden op de zenuwen en huid," aldus reclame voor 'Radior Chin Straps' in 1915.

6. Ontharen via röntgenstraling
Wetenschappers ontdekten röntgenstraling aan het begin van de 20ste eeuw en gebruikten het bijna onmiddellijk voor het verwijderen van ongewenst lichaamshaar. Sommige patiënten zouden tot 20 uur aan de straling zijn blootgesteld. Natuurlijk viel hun haar uit, maar ze hadden ook last van een opgezwollen huid, verminderde kracht, verzwering en kregen uiteindelijk kanker. Na verschillende rechtszaken rond de negatieve bijwerkingen, werd het gebruik van de straling verbannen. Toch werd röntgenstraling lange tijd als volkomen veilig aangeprezen voor een esthetische procedure.

7. Varkensvet en andere horrorverhalen voor het haar
Aan het einde van de 17e eeuw waren torenhoge kapsels erg in de mode. Hoe hoger je haar kwam hoe beter en vrouwen maakten vaak gebruik van houten of ijzeren frames, lederen blokjes met paardenhaar en verschillende extensions. Nadien werd het haar gekruld met hete tangen, de voorloper van de stijltang, die met vet werden ingesmeerd en met lood werden gepoederd. Nadien werd het haar uiteraard niet meteen gewassen. Luizen en ander ongedierte waren dan ook schering en inslag, waardoor lange stokken gebruikt werden om in het haar te krabben. Er zijn zelfs verslagen gevonden waarin beweerd wordt dat vrouwen 's nachts een soort kooi rond hun haar droegen om muizen op afstand te houden.

8. Wimperverlenging
Uit een krantenartikel van 1899 blijkt dat wimpers ook honderd jaar geleden vaak niet lang genoeg waren voor vrouwen. Waar vandaag mascara wonderen belooft, werden aan het einde van de 19e eeuw soms drastische middelen ingezet. Een normale fijne naald zou gebruikt geweest zijn om haar van de persoon in kwestie aan de uiterste rand van het ooglid te naaien. Wel werd gewezen op het belang van het oog vooraf goed te reinigen en als verdovingsmiddel cocaïne te gebruiken.