"Collectie Olivier Theyskens had niet getoond mogen worden"
Modejournaliste Cathy Horyn van de New York Times windt er geen doekjes om: "De laatste collectie van Olivier Theyskens was beter in de kast blijven hangen."
"De hele collectie was banaal, er was niet nagedacht over of energie gestoken in een nieuwe manier om laagjes te dragen, laat staan over ontwerp."
Cathy Horyn zag geen outfits maar 'aparte kledingsstukken' met de obligate laagjes of een Rochas-ruffle (een van Theykens' vroegere werkgevers). "Zijn idee was gauw uitgeput, dus gooide hij er nog wat belachelijke jurken bij in felle kleuren."
"Olivier Theyskens is nochtans goed opgevoed. Hij heeft gewerkt bij Rochas en Nina Ricci en zit nu bij Theory om het merk een beetje edge bij te brengen. Eerste werkte dat goed, maar nu lijken zijn collecties wel het werk van een amateur."
Die zit. Oordeel vooral zelf in de bijhorende fotoreeks.
Olivier Theyskens was niet de enige die Cathy aanpakte. In dezelfde recensie sabelt ze ook Donna Karan neer.
"Het is maar zelden dat gasten van intieme modeshows het zich wagen te giechelen of mails te lezen tijdens een show. Omdat de kans groot is dat iemand het vastlegt op camera en omdat het niet professioneel is. Maar bij Donna Karan waren er veel rare momenten."
"De collectie was geïnspireerd door Indianen, straalde zon en zang uit, maar de vraag is waarom ze zo chaotisch was. Er waren te veel accessoires en belangrijker: de stijl was een compromis voor de basisprincipes van Donna Karan: moderne, gemakkelijke sensualiteit. Ze was er te tevreden mee."
Horyn was ook geen fan van Thom Browne maar 'hoe irritiant hij ook is, hij kan niet worden genegeerd'. Zijn laatste collectie kon wél haar goedkeuring vinden: "Hij deed twee noemenswaardige dingen: hij maakte fantastische composities van kleur en textuur, en uit elk detail blijkt dat hij vrouwen begrijpt."
