Waarom €400 het meest verleidelijke prijskaartje is
Niet zo gek lang geleden zou €400 uitgeven aan een handtas of een paar schoenen als extreem extravagant beschouwd worden. Toch is dat prijskaartje de laatste jaren uitgegroeid tot het meest verleidelijke.
Als een impulsaankoop kan een item met een prijskaartje van enkele honderden euro's niet echt beschouwd worden. Toch zijn er genoeg vrouwen die dat geld wel over hebben voor een designeritem. Dat bewijzen de verkoopscijfers van onder andere merken als Michael Kors en Tory Burch, die de voorbije jaren de lucht in schoten dankzij enkele lager geprijsde stuks in hun collectie.
Het geheim daarachter? Een prijskaartje van om en bij de 400 euro kan door vrouwen uit de middenklasse nog net gerationaliseerd worden en beschouwd worden als zowel een investering als een cadeautje voor zichzelf. Iets wat van een Chanel handtas van enkele duizenden euro's al veel minder gezegd kan worden. Om die reden herintroduceerde ook Mulberry eerder dit jaar terug kleinere handtasjes in zijn assortiment, met een prijskaartje van rond de 500 euro.
€400-club
Dit fenomeen geldt trouwens niet alleen voor handtassen. Michael Kors gebruikt dit principe ook voor enkele kledingstukken uit de collectie. Zo is er bijvoorbeeld al een Michael Kors jasje te koop voor 'amper' €400, terwijl andere, schijnbaar simpeldere, stuks uit de collectie makkelijk prijzen van meer dan €1000 halen. Een gegeven dat de mindere dure stuks uit de collectie des te begeerlijker maakt.
De grote vraag blijft natuurlijk of deze zogenaamde '400 euro-club' een geniaal alternatief is voor prijzige designerstuks of gewoon pure afzetterij voor pretentieuze snobs. Het antwoord: het is een mix van beide.
"Er bestaat geen twijfel over dat een prijskaartje van €400 een handige manier is om een bepaald type klant aan te spreken", zegt Nivindya Sharma, mode-analiste bij Verdict Retail. "Dit zogenaamde magische prijskaartje heeft meer te maken met psychologie dan de eigenlijke betaalbaarheid ervan. De gewone werkende vrouw kan het aan zichzelf verantwoorden om zo'n bedrag uit te geven aan een luxe-item, omdat ze er waarschijnlijk geen boterham minder voor moet eten. Daarnaast zijn deze items uit het zogenaamde bodemsegment ook voor de gewone luxeshopper aantrekkelijk, omdat ze die dingen beschouwen als een leuke extra voor hun dagelijkse garderobe."
Het feit dat sommige designermerken plots lager geprijsde items kunnen aanbieden heeft veel te maken met de compromissen die ze sluiten. Zo worden de goedkopere stuks uit de collectie meestal niet in Europa of Amerika gemaakt, maar in China. En hoewel dat vaak niets verandert aan de kwaliteit van het product, doet het wel ethische vragen rijzen over de werkomstandigheden.
