De beste metal van 2012 volgens organisatie Graspop
Over kleuren en smaken valt niet te twisten, en daarom schotelen we je naast ons eigen lijstje van de tien beste metalcd's van 2012 ook nog de favoriete platen van Graspoporganisatoren Bob Schoenmaekers en Peter Van Geel voor.
Down: 'The Purple ep'
De eerste van een reeks ep's van Down klinkt log, zompig en groovy. De melodieuze gitaarpartijen vloeien heerlijk samen, en de kenmerkende zang van voormalig Pantera-frontman Phil Anselmo is de kers op de taart. Het schoolvoorbeeld van muziek waarop je voet het niet kan laten mee te wippen op het aanstekelijke ritme.
Slash: 'Apocalyptic Love'
Het is een understatement te zeggen dat Slash al heel wat miserie heeft gehad met zangers. Toen het zowel muzikaal als persoonlijk prima bleek te klikken met Miles Kennedy van Alter Bridge liet de gitarist hem dan ook meewerken aan zijn nieuwe plaat. En het resultaat mag er zijn: toegankelijke nummers die tegelijk ruig klinken en voorzien zijn van het kenmerkende gitaargeluid van de meester.
Ghost Brigade: 'Until Fear No Longer Defines Us'
Deze plaat, die eigenlijk uitkwam in 2011, is een erg sfeervol werkstuk dat donkere muziek koppelt aan een toegankelijk geluid. De Finnen houden van melodie en tasten de grenzen af tussen metal en alternatieve rock.
Enslaved: 'Riitiir'
Enslaved trekt meteen de poorten van de hel open op het eerste nummer van de nieuwe cd. Gekrijs doet je heksenhoed afvliegen, maar dan verandert de verschroeiende lucht plots in een weldadige bries. De cleane samenzang is soms zo pakkend dat zelfs engeltjes even benieuwd omlaag kijken, om dan weer verschrikt weg te vliegen van een nieuwe uithaal. Enslaved blijft zich muzikaal ontwikkelen, wat een erg boeiende cd oplevert.
Lamb of God: 'Resolution'
Lamb of God geeft je op 'Resolution' meteen een lap rond je oren. De groep wisselt vingervlugge riffs af met ultralog gebeuk, en het geluid is rauwer dan op bijvoorbeeld het meer afgelikte 'Sacrament'.
Dunderbeist: 'Black Arts & Crooked Tails'
Deze Noorse band gooit een hoop uiteenlopende stijlen in de cocktailshaker en geeft die vervolgens aan een patiënt met vergevorderde Parkinson. Zo krijg je gekheid die wat doet denken aan System of a Down of Faith No More. De twee veelzijdige zangers kleuren de nummers vervolgens passend in, en de gedrevenheid van de groep werkt aanstekelijk.
Aerosmith: 'Music From Another Dimension'
De Amerikaanse hardrockers deden meer dan tien jaar over een echte opvolger (met eigen nummers) voor 'Just Push Play' uit 2001. De nieuwe plaat bevat heel wat (goede) ballads, maar bovenal rockt 'Music From Another Dimension' gewoon. Het gezicht van zanger Steven Tyler mag dan blinken van de botox, zingen kan hij nog steeds. Aerosmith staat er na een jaar of honderd nog altijd, en laat veel jong grut een poepje ruiken.
God Seed - 'I begin'
Het debuutalbum van God Seed, ontstaan uit de Noorse blackmetalband Gorgoroth, is verplichte kost voor liefhebbers van zogenaamde echte black metal. Het album is rauw, onheilspellend en duister, en de nummers zijn opvallend compact.
Meshuggah: 'Koloss'
Ritmische hoogstand, versmolten jazzinvloeden, een klok van een stem, beukende riffs en een permanente ode aan de achtsnarige gitaar typeren ook het nieuwste meesterwerk van Meshuggah.
Gojira: 'L'Enfant Sauvage'
Vier jaar na 'The Way of the Flesh' bezorgen deze Fransmannen hun fans weer een doordachte plaat van de bovenste plank. De loodzware riffs snijden door merg en been terwijl complexe ritmes, met veel pittige dubbele bassen, je muzikaal gehoor uitdagen. Doe daar nog een uitgebalanceerde mix bij tussen sterke, cleane vocals en diepe, vettige grunts en je krijgt Gojira op zijn best.
Luisteren naar de Graspop top 10 van 2012 doe je hier:
