Scorpions bibbert wintersportseizoen in gang
Of we een paar dagen naar Tirol wilden voor de opening van het wintersportseizoen in Ischgl? Cool! Mét een exclusief optreden van Scorpions in openlucht tussen de bergen? Dat moesten ze ons geen twee keer vragen, en ons niet alleen. De toeristische dienst van het skigebied liet maar liefst 350 perslui aanrukken, van wie meer dan 20 Belgen. De meeste bezoekers kwamen echter niet voor de Duitse hardrockgroep die zijn pensioen blijft uitstellen, wel voor de 238 km ski- en snowboardpistes en uiteraard ook de après-ski.
Ischgl is een typisch Alpendorpje, gelegen aan een kabbelend riviertje en ingesloten tussen immense witte bergen. Een tafereel dat doorgaans wordt omschreven als pittoresk, al is de kitsch nooit ver weg. Het dorp telt 1.500 inwoners, maar met 11.800 bedden voor toeristen worden dat er snel een veelvoud in het wintersportseizoen. Dan hotsen en botsen de skischoenen door de straten, en marcheert een bont gezelschap in alle kleuren van de regenboog naar de liften of de vele bars.
Ischgl wordt elk jaar opnieuw uitgeroepen tot de beste après-skistemming ter wereld, en om voluit te feesten zit je dus goed in het 'Ibiza van de Alpen'. Berucht is bijvoorbeeld de Schatzi Bar, waar schaarsgeklede jongedames op de toog dansen. Wie echter niet opeengepakt in een bar met hoempapamuziek - inclusief meezingende dj - wil gaan zweten, kan ook gewoon terecht in bijvoorbeeld een pub waar je Johnny Cash of John Hiatt hoort voorbijwaaien.
Sneeuw
Het wintersportseizoen is dit jaar vlotjes kunnen starten, en gelukkig voor de portemonnee van Ischgl viel er ook veel sneeuw. Vorig jaar moesten de skikanonnen de pistes immers klaarmaken, wat maar liefst een miljoen euro kostte. De Oostenrijkers kijken echter niet op een paar miljoen meer of minder, want volgend jaar komt bij de 238 kilometer piste nog zo'n 100 kilometer extra voor liefhebbers die zich liever buiten de piste begeven. Het project dat na 28 jaar eindelijk van alle instanties groen licht kreeg, kost zomaar eventjes 20 miljoen euro, en dat in volle crisistijd.
Optredens
In het dorp zijn bij de start en het einde van het skiseizoen optredens, en ook die mogen wat kosten. Er zakten al heel wat grote namen af naar Ischgl, zoals Tina Turner, Elton John of Kylie Minogue. Vorig jaar mocht Roxette nog staan bibberen op het podium, dit jaar was het de beurt aan de Duitse hardrockgroep Scorpions. Hun optreden was memorabel, al was dat niet zozeer door de muziek maar wel door de locatie en de impact daarvan op de gitaristen.
Zanger Klaus Meine was flink ingeduffeld en bassist Pawel Maciwoda had handschoenen zonder vingers aan, maar gitaristen Rudolf Schenker en Matthias Jabs trotseerden hun ijskoude snaren zonder bescherming en in hun gebruikelijke podiumkledij. De vuurtjes op het podium volstonden duidelijk niet, en de grijnslachjes van de immer bekkentrekkende Schenker veranderden naarmate de show vorderde meer in pijnlijke grimassen. Steeds vaker reikte hij naar de vuurtjes voor verlossing, maar hij verloor het gevecht met de koude en miste geregeld cruciale noten. Dat was vooral goed te horen in de rustige nummers, waardoor het publiek zo wel erg speciale versies van 'Still Loving You' en 'Wind of Change' kreeg.
Enthousiasme
De band begon nochtans energiek met 'Sting in the Tail' van de jongste cd met dezelfde naam, en liet qua inzet nergens merken dat enkele leden al een eind in de zestig zijn. De setlist was ook niet echt aangepast aan het mainstreampubliek, en bevatte veel stevige nummers zoals 'Blackout', 'Rock You Like A Hurricane', 'Raised On Rock' en 'Tease Me, Please Me'. De toeschouwers zongen vlot mee wanneer er wat gas werd teruggenomen, zoals bij 'Holiday', dat uitmondde in een 'zing mij na'-moment van Meine.
Drummer James Kottak werkte zich nog in de kijker door traditiegetrouw op zijn basdrums te gaan staan en de grote 'Rock & Roll Forever'-tatoeage op zijn rug te tonen. Brrr. Straf dat hij er niet afdonderde, want nuchter was hij duidelijk niet. Misschien ook daarom dat het drumpodium enkel bij het eerste nummer een eind omhoog ging, want tijdens zijn capriolen 'verdween' Kottak ook plots achter zijn instrument. Heel erg rock 'n' roll waarschijnlijk, alleszins veel meer dan onze lange onderbroek en bijna bevroren tenen. "It's fucking cold" zei Schenker nog met zijn sappig Duits accent. Had dan toch iets warmers aangetrokken Rudolf! Gezien de omstandigheden brachten de Scorpions het er nog goed vanaf, en het publiek reageerde erg begripvol en enthousiast. De groep slaagde erin de 13.000 toeschouwers anderhalf uur lang te entertainen, en zelfs mensen die enkel 'Wind of Change' kennen vonden het spelplezier en de drive van de band aanstekelijk.
Hoezo, pensioen?
Voor fans van de band is er nog goed nieuws, want hoewel Scorpions nog altijd bezig is aan een drie jaar lange afscheidstournee, verschijnt deze zomer toch een nieuwe cd. "Een project met oude nummers die we nooit afmaakten in de jaren 80", aldus Meine op de persconferentie voor het optreden. De man die ons anderhalf jaar geleden op Graspop nog vertelde dat Scorpions zou stoppen omdat de hardrockers over een paar jaar niet geloofwaardig meer zouden zijn omwille van hun leeftijd, is inmiddels van gedacht veranderd. "Wij zijn immers een hardrockgroep," klonk het destijds. "Geen bluesgroep zoals de Rolling Stones".
De media- én publieksaandacht die hun zogezegd pensioen genereerde, leverde de schorpioenen echter een enorme tournee over heel de wereld op. "We genieten er nog altijd veel van", zegt de 64-jarige Meine nu, "maar we stoppen gewoon met gigantische tournees. We spelen nog 60 à 100 keer per jaar, maar hebben nooit onze passie verloren." De zanger voelt zich dus nog altijd niet versleten. "Kijk maar naar de Rolling Stones," klinkt het onbedoeld ironisch. "Die treden ook weer op."