Tien covers die bekender werden dan het origineel
Het kan soms raar gaan. Je legt je hart en ziel in een nummer, haalt er maar gematigd succes mee totdat het opgemerkt wordt door een collega die het onder handen neemt en er een megahit mee scoort. We zetten enkele monsterhits op een rij, waarvan u misschien niet wist dat het om een cover ging.
Sinead O'Connor werd er wereldberoemd mee, maar eigenlijk is 'Nothing Compares 2 U' oorspronkelijk van de hand van Prince, die het nummer voor zijn nevenproject The Family schreef.
Het was Bob Dylan, die 'All Along The Watchtower' schreef, een versie die ook op heel wat bijval kon rekenen. Maar de gitaarsolo's, die legende Jimi Hendrix aan het nummer toevoegde, zijn wellicht nog beroemder.
Joan Jett zag Arrows het legendarische 'I Love Rock N Roll' in het tv-show spelen in 1976. Drie jaar later nam Jett met haar eigen versie van het nummer op met Steve Jones en Paul Cook van de Sex Pistols.
Jeff Buckleys grijsgedraaide versie van 'Hallelujah' is naast wondermooi ook wereldberoemd. Maar eigenlijk komt dit lied oorspronkelijk van Leonard Cohen.
'It's My Life' werd in 2003 gecoverd door de toen erg populaire groep No Doubt, onder andere bekend van 'Don't Speak' en 'Just a Girl'. 'It's My Life' werd oorspronkelijk geschreven door de Britse synthpopgroep Talk Talk.
Het nummer 'There She Goes' werd in 1988 geschreven door de Britse zanger en gitarist Lee Mavers. Hij nam het met zijn band The Las op, maar het nummer werd pas echt bekend toen Sixpence None The Richter er een eigen versie van opnam.
'The Man Who Sold The World', origineel van David Bowie, stond op nummer 45 in Kurt Cobains lijst van 50 favoriete nummers. Vandaar waarschijnlijk dat Cobain het nummer coverde met zijn groep Nirvana.
Het was Otis Redding, die 'Respect' in 1965 schreef en opnam. Twee jaar later ging Aretha Franklin echter met alle eer lopen: haar cover van het nummer werd een monsterhit.
'Me and Bobby McGee' werd door Kris Kristofferson en Fred Foster geschreven in 1969, gezongen werd het door Roger Miller. Toen Janis Joplin het echter twee jaar later opnam, werd het een nummer 1-hit.
De wijlen Whitney Houston scoorde met deze cover van Dolly Parton, die ook onmiddellijk de soundtrack werd van de film 'The Bodyguard', waarin Houston de hoofdrol speelde.