Bepaalt deze derde kandidaat wie president wordt?
In de strijd om het Witte Huis zijn alle ogen gericht op de kandidaten van de twee grote partijen: Donald Trump namens de Republikeinen en Hillary Clinton namens de Democraten. Maar het is mogelijk dat een derde kandidaat scherprechter wordt en uiteindelijk zal bepalen wie president wordt.
Naast Trump en Clinton zijn er nog duizenden kandidaten bij de presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten. Niet allemaal even serieus te nemen, zo is er een kandidaat die een landelijke tandenpoetsplicht wil invoeren. Toch hebben Gary Johnson, voor de Libertaire partij, en Jill Stein van de Groenen, deze campagne naam gemaakt.
Of zij Clinton en Trump zoveel stemmen kunnen kosten dat de balans in een belangrijke staat overslaat, is echter maar de vraag. Wie daartoe mogelijk wél in staat is, is Evan McMullin in Utah.
Deze vroegere CIA-agent en investeringsbankier komt er als conservatieve tegenstander van Trump op, gruwelend van diens retoriek en gedrag, en zet zijn voet naast die van Trump en Clinton. In sommige peilingen ligt de praktiserende mormoon zelfs voor op de vroegere minister van Buitenlandse Zaken.
De globale verkiezingen zal de veertigjarige McMullien niet winnen, gezien hij slechts in elf staten op het stembiljet staat. Maar als hij de zes kiesmannen/vrouwen uit Utah achter zich krijgt, zou hij wel eens als ultieme scherprechter kunnen fungeren in de strijd tussen Trump en Clinton om aan de benodigde 270 kiesmannen/vrouwen te komen.
Wint McMullin daadwerkelijk in Utah, dan zal dit de eerste keer sinds 1968 zijn dat een niet-Democraat of niet-Republikein een staat binnenhaalt.
Lees hier een uitgebreid portret van Evan McMullin.
Remember Ralph Nader
Het zou niet de eerste keer zijn dat een derde kandidaat de kiesstrijd tussen de twee topkandidaten beïnvloed. Legendarisch is de campagne van de Groene kandidaat Ralph Nader die in het jaar 2000 de Democraat Al Gore in Florida zoveel stemmen afnam dat de Republikein George Bush jr er won en president werd.
En ook eerder had een derde kandidaat de tweestrijd al gekleurd. George Bush sr en zijn Democratische uitdager Bill Clinton schrokken zich in 1992 een hoedje toen miljardair Ross Perot zich kandidaat stelde, slaakten een zucht van verlichting toen hij vervolgens de handdoek in de ring gooide, om dan opnieuw te sidderen toen Perot weer aan het front verscheen en zelfs in een voor Bush sr catastrofaal televisiedebat opdook. Ook in 1996 was er het spook Perot.