WK-helden U17 komen thuis, onze Videoman is er bij
Onze nationale U17-ploeg is sinds de vooravond weer in het land. De jonge Duivels landden vanmiddag in Parijs en kwamen omstreeks 16u30 aan op de hoofdzetel van de voetbalbond in Brussel. Onze Videoman was er bij.
Al een halfuur voor aankomst stonden de ouders van de U17-spelers hun kinderen in dikke drommen op te wachten. Toen het eindelijk zover was vloeiden er heel wat traantjes. Knuffels en handgeklap werden rondgestrooid. De eerste die van de bus stapte was evenwel bondsvoorzitter François De Keersmaecker, niet toevallig in opperbeste stemming.
Bekijk de reactie van de bondsvoorzitter én de spelers op HLN SPORT PLUS, nu één maand GRATIS!
Aanvoerder Wout Faes werd opgewacht door zijn ouders en heeft de knop reeds omgedraaid. "We genieten nog een beetje na, maar ik wil me nu weer focussen op het gewone leven. Binnen een maand moet ik examens afleggen", zegt de 17-jarige verdediger van RSC Anderlecht. Faes studeert Economie-Talen in het Brusselse. "Dat wordt minder leuk, maar dat moet ook gebeuren", zegt Faes. "Ik heb een maand school gemist, maar ze zullen me op school wel ondersteunen om die achterstand in te halen. Daarnaast hoop ik de komende weken zo vaak mogelijk mee te trainen met de A-ploeg van Anderlecht. Mijn doel is om door te groeien tot de vaste A-kern. Daarna zullen we wel zien wat de toekomst brengt."
Op sociale media was te zien hoe groot de ontlading was bij de jonge Rode Duivels na de 3-2 zege tegen Mexico in de kleine finale. "Een bronzen medaille op een WK is niet wat je verwacht als je begint te voetballen op vijfjarige leeftijd. Logisch dan ook dat we het uitbundig gevierd hebben. Het was fantastisch! Een frisse pint zat er evenwel niet in in Chili", grapt Faes. "Dit is het grootste toernooi dat ik voorlopig gespeeld heb, maar ik hoop dat er nog meer volgen."
Bob Browaeys toonde zich een fiere bondscoach. "We hebben het Belgische jeugdvoetbal op de wereldkaart gezet. Een dikke pluim voor alle jeugdopleiders, die hieruit motivatie moeten putten.", zegt Browaeys. "Toen ik twee jaar geleden begon met deze kern, hadden we nooit kunnen voorspellen dat we dit zouden bereiken. Laat dat een inspiratiebron zijn voor de Belgische jeugdwerkers, want zij bereiden de toekomst van het Belgische voetbal voor", zegt Browaeys, die zelf niet te veel veren op zijn hoed zet. "Ik probeer vooral een omgeving te creëren waarin iedere speler zich maximaal kan ontwikkelen en ook maximaal kan presteren. Het is een teamwerk met de technische staff en medische staff, maar dit resultaat is vooral de verdienste van de spelers. Zij hebben er alles aan gedaan."
De Belgische U17 toonde zich in de troostfinale met 3-2 sterker dan zijn Mexicaanse leeftijdsgenoten. "Of de derde plaats terecht is, is moeilijk te zeggen. Om die derde plaats te halen moesten we achttien wedstrijden op het allerhoogste niveau spelen. Als je dan het brons pakt, is dat wel terecht. Je moet een beetje geluk hebben, maar dat hoort bij het voetbal", aldus Browaeys, die zich na de verloren halve finale tegen Mali (3-1) ontgoocheld toonde. "We waren dichtbij een finaleplaats en spelen een hele goede wedstrijd tegen Mali en komen ongelukkig achter (na een flater van doelman Teunckens). Maar toch overheerst de fierheid en de blijheid. Uiteindelijk kan je terugkeren naar huis met een overwinning. Nu zijn we derdes en dat is misschien wel leuker dan de finale te verliezen, want dan verlies je je laatste wedstrijd." .
