Daarom gaat de Vlaming vreemd

Vreemdgaan, dat is omdat je verliefd bent op iemand anders of omdat je zin hebt in seks. Zo luidt het cliché, maar dat gaat voor Vlamingen niet op. Dé reden om vreemd te gaan? Omdat ze zich vervelen: meer dan de helft is op zoek naar meer avontuur, naar spanning en opwinding en dat vinden ze bij een minnares. Verliefdheid speelt mee voor vier op tien, ruim één op drie is niet tevreden met zijn of haar seksleven.

28.000 Vlamingen deden mee aan de overspelenquête van VTM voor het programma 'Cijfers liegen niet'. Grofweg één op vijf van de deelnemers gaf toe vreemd te gaan, mannen opvallend vaak meer (27 procent) dan vrouwen (13 procent).

Andere realiteit
Dat is niet helemaal consistent met eerdere, weliswaar internationale cijfers: één op twee dertigers, een op vijf mama's en één op vier vrouwen algemeen zou vreemd gaan, een pak meer dan vrouwen in deze enquête toegeven.

Is de Vlaamse vrouw dan zoveel braver dan haar buitenlandse collega's? Relatietherapeute Rika Ponnet meent in De Standaard van niet. "Vrouwen zijn zelfs anoniem niet altijd bereid om toe te geven dat ze zijn vreemdgegaan." Oorzaak is volgens haar de dubbele moraal: de vreemdgaande man is een succes, de vreemdgaande vrouw is een slet.

Of misschien gaan mannen en vrouwen anders vreemd: hij duikt het bed in, zij flirt en kust iemand bij het uitgaan maar ziet dat niet 'echt' als ontrouw en vindt dus dat ze het bolletje bij 'nee' mogen zetten. In een andere studie gingen meer vrouwen vreemd dan mannen als ook dit gedrag werd opgenomen.

Dat blijkt uit ook de VTM-enquête: kussen (82 procent), sexting (59 procent) en flirten (30 procent) wordt ook bij ontrouw gerekend. n bijna alle gevallen maakt ontrouw de relatie stuk (98 procent).

Wie wat te ver vindt gaan, was niet altijd duidelijk al suggereren de cijfers hier het tegendeel van bovenvermeld onderzoek: dat vrouwen méér gedrag als problematisch ervaren dan mannen. Bijvoorbeeld: een intiem gesprek gaat voor bijna één op vier te ver, bij mannen is dit één op zes.

Het mysterie blijft
Hoeveel procent er dan werkelijk vreemdgaat, blijven evenwel een vraagteken. "Evenveel mannen als vrouwen" klinkt het wel eens, maar dat houdt geen rekening met het feit dat één persoon kan vreemdgaan met verschillende personen, of dat de minnaars/minnaressen single zijn. Of betaald worden.

Tegelijk bleek uit eerdere onderzoeken dat er niet in monogamie geloofd wordt, een cijfer dat stijgt met de leeftijd en levenservaring. Desondanks slagen koppels er niet in om problemen als koppel aan te pakken of een werkbare relatievorm uit te denken die elke partner tevreden houdt. Feit is wel dat ontrouw niet hoeft te draaien om 'hij/zij ziet me niet meer graag', maar het geschonden respect en vertrouwen geven de doorslag.