Daarom zijn houthakkers mannelijker dan voetballers
Wij hebben er nooit aan getwijfeld, maar voor de duidelijkheid hebben wetenschappers het onderzocht en bevestigd: houthakkers zijn véél mannelijker dan voetballers. Of ten minste: houthakken is mannelijker dan voetballen.
Antropologen Benjamin Trumble en Michael Gurven van de universiteit van California testten het testosterongehalte van Tsimaneboeren in Bolivië. Na een rondje houthakken was hun testosteronniveau met bijna 50 procent gestegen. Na een voetbalmatch is dit 'maar' 30 procent.
Wie had gehoopt om na dit onderzoek te kunnen besluiten dat 'voetbal echt iets voor mietjes is', komt ook bedrogen uit. Maar wat wél kan gezegd worden is dat voetbal (en andere competitiesporten) een luxe is: het is niet noodzakelijk voor overleving, en op een of andere manier weet het lichaam dat.
"Als je een Tsimaneman van 50 jaar bent, dan heb je zo'n zes kinderen en die moet je allemaal eten geven. Zonder de testosteronpiek, die het mogelijk maakt langer en heftiger hout te hakken, een noodzakelijke vaardigheid daar, heb je geen kans om je familie eten te geven", legt Benjamin Trumble uit.
Testosteron helpt de spieren om de suikers in het bloed, afkomstig uit voeding, op te nemen. Dit komt de fysieke prestatie ten goede, of het nu gaat om competitiesport of zwaar werk.
Testosteron hangt echter ook samen met de voedselinname: wie een maaltijd skipt, ziet het testosteronniveau al meteen 10 procent dalen. Problematisch dus voor volkeren die afhankelijk zijn van zwaar fysiek werk om eten op de plank te krijgen en niet altijd eten op de plank hebben.
"Als voeding schaars is, moet het lichaam kiezen tussen de algemene weerstand of je spiermassa."
Testosteron heeft niet alleen een positieve impact op fysieke prestaties, het weert ook depressies af. Voor je een bijl ter hand neemt en je de kerstboom in stukken hakt: de testosteronstijging door sport is ruim voldoende voor een positief effect op lichaam en geest.
