Deze seksmythes werden ooit als feiten verkocht

Ondanks onze onverwoestbare interesse in seks, heeft de mensheid er behoorlijk lang over gedaan om uit te zoeken tot wat onze voortplantingsorganen precies in staat zijn. Wist je bijvoorbeeld dat de clitoris pas in 2005 volledig in kaart werd gebracht, dat is ruim 160 jaar later dan ons zonnestelsel. Wat volgt, zijn seksmythes die effectief ooit als feiten werden verkondigd.

Ballast
Doorheen de geschiedenis kregen vooral mannen de kans om het menselijk lichaam te bestuderen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat er veel inkt is gevloeid over hun geslachtsorgaan. Zo wisten ze in het tijdperk van de oude Grieken al wat testikels waren. Toch volstond het niet om alleen maar in staat te zijn vrouwen te bevruchten. Daarom kregen deze zaadballen een resem van andere kwaliteiten toegeschreven.

Volgens Aristoteles waren testikels gewichten die verbonden waren met de stembanden via bloedvaten. Eens een jongen de puberteit bereikte en de spermaproductie op gang kwam, daalden de testikels in, waardoor ook meteen de stem dieper werd. Het zal u niet verbazen dat gecastreerde jongens het levende bewijs vormden voor deze theorie, aangezien ze geen baar in de keel kregen.

Ondertussen zijn alle mythes over de balzak ontkracht. Testikels hebben anno 2013 zelfs een hilarisch kantje gekregen. Ze kunnen niet tegen hitte, en eigenlijk ook niet tegen koude. Ze zijn een biologisch zelfvernietigingsmechanisme, bengelend in de minst beschermde zone van een mannenlijf.

Grote verdwijntruc
Je zou denken dat een anatomische studie genoeg bewijs vormt voor de aanwezigheid van de clitoris, en toch is het bestaan ervan duizenden jaren bediscussieerd. De Grieken dachten dat seks niet kon bestaan zonder penetratie, dus gingen ze er vanuit dat lesbiennes een gigantische clitoris hadden om vaginale seks te hebben.

Hoewel ze het overduidelijk niet bij het rechte einde hadden, deed de Belgische Vesalius er in de 16de eeuw nog een schepje bovenop door het bestaan van de clitoris te ontkennen. Hij was de Scully van de vrouwelijke anatomie, koppig weigeren om in het bestaan van de 'kittelaar' te geloven, zelfs als de bewijzen hem bijna in het gezicht werden geduwd. Vrouwen die een clitoris bezaten, waren in zijn ogen ongezonde hermafrodieten met piepkleine penisjes.

Uiteraard bleef hij volharden in de boosheid, puur om zijn theorie over de geslachtsorganen te doen rijmen. Voor Vesalius waren mannen en vrouwen elkaars tegenpolen. De penis stond tegenover de vagina, zoals de testikels stonden ten opzichte van de eierstokken. Aangezien mannenlichamen geen spoor van een omgekeerde clitoris vertoonden, kreeg iedere vrouw die er eentje bezat een gehandicapte status toegeschreven.

Heksenspeen
Wist je dat ongeveer 1 op de 18 mensen geboren worden met een extra tepel? Terwijl ze vandaag vaak verwijderd worden of verward met een moedervlek, waren ze in de middeleeuwen reden genoeg op de brandstapel te belanden. In die tijd dachten ze dat vrouwen ten alle tijden ongeduldig aan het wachten waren om een pact te sluiten met de duivel.

Wie zou Satan zijn, zonder een kwaadaardig teken achter de laten? Geen drie zessen op het hoofd, maar wel een derde tepel, a.k.a de heksenspeen, om duivelsgebroed te voeden. Wanneer een vrouw van hekserij verdacht werd, kreeg haar hele lichaam een inspectie. Een derde tepel of moedervlek (heksenteken) volstond om veroordeeld en verbrand te worden.

Afweermechanisme
In onze geseksualiseerde samenleving zou je zo vergeten dat borsten ook nog een biologisch nut hebben. De krachten van de boezem variëren echter al naargelang de eeuw. Aan het hof van de Franse koning geloofde dokter Henri de Mondeville in de 14de eeuw dat borsten twee uitgesproken functies hadden.

Hij verklaarde om te beginnen dat de hobbels op een vrouwenborst in eerste instante tactisch gelokaliseerd waren om bekeken te worden door de man. Ten tweede waren borsten de bewakers van het hart. Ze gaven het cruciale orgaan volgens De Mondeville warmte, kracht en bescherming en verstevigden bovendien ook de borstkas en de maag. Hoe groter de borsten, hoe krachtiger de werking (uiteraard).

Ook rond 1840 kregen grote borsten een beschermende functie, zeker voor arme vrouwen. Volgens de theorie ging leven onder de armoedegrens steevast gepaard met zatlappen en agressie. Een volle boezem deed daarom dienst als natuurlijkafweermechanisme tegen slagen en verwondingen.

Voor meer van de pot gerukte hypotheses over vrouwen en seks, kan je terecht in de lees-ooks.