Hoe overleef je als koppel een miskraam?
Nu Sabia Engizek, de vriendin van Rafael van der Vaart, haar kindje na een zwangerschap van 19 weken is verloren, komt bij heel wat vrouwen het verdriet van hun eigen verloren baby weer naar boven. Eén zwangerschap op tien eindigt namelijk met een miskraam. Mama's hebben vaak het gevoel dat de buitenwereld de impact van deze gebeurtenis onderschat, maar na een miskraam volgt een moeilijke periode. Geef jezelf en je partner de tijd om dit verlies te verwerken.
Mama's beleven een moeilijk verwerkingsproces na een miskraam dat gaat van ongeloof, woede, schuldgevoel, droevigheid, depressie tot concentratiestoornissen. Ook al eindigde de zwangerschap vroeg, de band tussen een moeder en haar baby kan al ontzettend hecht zijn. Vrouwen kunnen ook lichamelijke symptomen ervaren door hun emotionele stress als vermoeidheid, slaapstoornissen, concentratiemoeilijkheden, niet willen eten en paniekaanvallen. De hormonale veranderingen door het miskraam kunnen deze symptomen versterken.
Het proces
Vaak ervaar je als vrouw drie verschillende fasen na een afgebroken zwangerschap. Eerst is er het ongeloof, dan komt de woede en het schuldgevoel, de laatste stap is de aanvaardig. Elke stap duurt wat langer dan de vorige, het is dus normaal dat je een heel proces moet doorgaan. Ook regelmatige terugvallen bij bepaalde gebeurtenissen als de geboorte van een baby in je omgeving of bij gesprekken over het moederschap zijn niet abnormaal.
Je partner
Het belangrijkste aspect van het rouwproces is dat je jezelf tijd moet geven om te rouwen. Vraag je omgeving om begrip, steun en troost. Als je er niet alleen uitkomt, kun je naar een therapeut of psycholoog gaan om jezelf en je partner te helpen. Je staat niet alleen met je verdriet. Onthou ook dat mannen en vrouwen anders rouwen. Mama's uiten hun verdriet meer en zoeken meer steun. Papa's zijn meer gericht op daden, ze willen problemen oplossen en feiten verzamelen. Ze steunen minder op anderen en willen hun gevoelens minder delen. Maar dat betekent niet dat hij niet rouwt, mannen storten zich vaak op hun werk tijdens het rouwproces.
Ouders hebben een andere band met hun kind. De band tussen een zwangere vrouw en de baby in haar is uniek. Die kan al ontstaan vanaf het moment dat ze een positieve zwangerschapstest heeft gezien. Bij de vader begint dit vaak wanneer het tastbaar wordt: bij het zien van de echografie of wanneer hij de baby voelt bewegen. Daarom kan het lijken dat het verlies hem minder treft wanneer het miskraam vroeg in de zwangerschap gebeurde.
Hoe overwin je dit?
Je kan je relatie helpen dit grote verlies te overleven door elkaars gevoelens te respecteren. Blijf open communiceren over je gedachten en emoties, aanvaard elkaars verschillen en de andere manier van verwerken. Probeer ook samen de herinnering aan de baby levendig te houden. Dit kan door de baby een naam te geven, sommige ouders putten troost uit het planten van een boom of door een symbolisch juweel te dragen.
