Waarom Ciman naar Canada wil: "Dààr kunnen ze zorgen voor autistisch dochtertje"
Laurent Ciman staat dicht bij een transfer naar de Canadese club Montréal Impact. De op het eerste zicht merkwaardige carrièrewending van de Standard-verdediger heeft alles te maken met Nina, het vierjarige dochtertje van het gezin Ciman. Het meisje lijdt aan autisme en kan in België niet afdoende behandeld worden. In een interview met De Standaard gaat Diana Saiu, de echtgenote van Ciman, nader op de keuze voor Canada in.
Laurent Ciman werd in 2010 vader van Nina. Een halfjaar na de geboorte bleek dat er iets mis was met de ontwikkeling van het meisje. Onderzoek wees uit dat ze aan autisme lijdt. Nina kan soms heftige buien hebben. Dan begint ze te roepen als ze iets niet begrijpt of als iets haar stoort. In de gewone kleuterschool, waar ze nu naartoe gaat, wordt het meisje nog begeleid. De lagere school wordt straks een veel moeilijker opgave.
Rampzalig
"De lijdensweg is nog groter omdat de opvang en begeleiding van autistische kinderen in België rampzalig zijn", zegt Diana in De Standaard. "We kunnen heel moeilijk hulp vinden: er is nagenoeg geen enkele arts die echt kan zeggen waaraan Nina lijdt. Ze denken dat het autisme is, maar ze kennen er te weinig van. 'Wacht nog even tot ze wat groter is', zeggen ze ons. We krijgen geen duidelijkheid, waardoor we ook geen toegang hebben tot de centra die misschien kunnen helpen. We zijn in België sowieso gedoemd om in een systeem mee te draaien waar nergens plaats is, waar overal wachtlijsten zijn. En eens Nina volwassen is, zal er al helemaal niets meer zijn om haar te helpen. Het niveau in Canada ligt veel lager dan in de grote Europese competities, maar dat speelt geen rol. We kunnen er ons dochtertje mee helpen en er is niets belangrijkers dan dat. Ik hoop echt dat alles rondkomt en dat we naar Canada kunnen verhuizen. Dit is een kans uit de duizend voor ons gezin."
Veertig uur
In Canada kan het dochtertje van de Cimans behandeld worden via het ABA-principe. "Dan wordt je kind veertig uur per week zeer intensief begeleid en leert het via beloning bepaalde handelingen aan", legt Diana uit. "Dat kan hier in België niet: de methode wordt niet erkend. We moeten het met privébegeleiders zien te doen, maar dat kost handenvol geld."
Droom
De echtgenote van Ciman hoopt daarom vurig dat de transfer naar Canada eerstdaags in kannen en kruiken is. "Er is al langer interesse van buitenlandse clubs. Dan leg ik hen elke keer de situatie uit: dat het niet gewoon om het geld gaat. Neen, we moeten de zekerheid hebben dat ons meisje de juiste zorg krijgt. Laurent denkt er ook zo over: hij moet zeker zijn dat hij zijn dochter kan verzorgen. Het is bijna rond, al kunnen de onderhandeling nog afspringen. Ik doe geen oog meer dicht, want Canada zou een droom zijn. Als het lukt, zal ik geen seconde aarzelen. Ik wil niet meer leven in een land waar de zorg voor autistische kinderen zo slecht is."