Sam De Bruyn: 'Voor kinderen wil ik gerust wat leuke dingen opgeven'
Stilzitten staat niet in het woordenboek van Sam De Bruyn (30). De Qmusic-dj wil voortdurend in de weer zijn, maar beseft dat hij soms wat veel hooi op zijn vork neemt. Als Sam binnenkort een pleegkind heeft, zal hij zijn levensstijl nochtans wel moeten aanpassen.
Al meer dan twee jaar presenteert Sam De Bruyn samen met Heidi Van Tielen op Qmusic. Eerst tijdens de avondspits, maar sinds vorig jaar nemen ze de ochtendshow voor hun rekening. Hun nauwe samenwerking krijgt vanaf deze week een nieuwe dimensie, want de radio-dj's wisselen zeven dagen van leven. Ze ruilen niet alleen van woning en partner, maar ook van hobby's en slechte gewoontes. 'Heidi en ik werken nauw samen van vijf uur 's ochtends tot twee uur 's middags, maar nadien horen we elkaar eigenlijk niet', zegt Sam in Story. 'Tijdens het experiment Life Swap willen we ontdekken hoe het is om in de ander z'n schoenen te staan.' Sam weet erg goed wat hij het meest zal missen. 'Ik ben ervan geschrokken hoe moeilijk ik het vond om mijn autosleutels af te geven. Mijn wagen is mijn kindje, zelfs mijn man mag daar niet mee rijden. En Heidi staat niet bekend als de beste chauffeur, dus hou ik mijn hart vast. (lacht) Ik vind het ook moeilijk om mijn leven even niet in de hand te hebben. Ik werk heel veel, naast radio ben ik nog bezig met andere projecten. Ik wil mezelf voortdurend bewijzen en daar geef ik heel wat vrije tijd voor op. Ik moet leren om meer balans te creëren, maar ik kan me niet voorstellen dat ik na een werkdag in de zetel ga liggen. Ik heb zelfs geen tv meer. Maar misschien besef ik na het experiment wel hoe zalig het is om je keihard te vervelen', lacht hij.
Burn-out
Ondanks zijn drukke agenda is Sam niet bang voor een nieuwe burn-out. 'Dat moet je altijd in de gaten houden. Maar omdat ik op mijn 27ste al een burn-out kreeg, ben ik daar in zekere zin wel tegen gewapend. Ik zal het wel voelen als het de foute richting dreigt uit te gaan. Vroeger zei ik ook tegen alles 'ja', nu kies ik heel bewust welke opdrachten ik aanneem. Eigenlijk ben ik dus dankbaar dat ik ooit een burn-out had, ik zie het als iets positiefs. Al was het destijds best heftig: mijn lichaam was uitgeput en ik wist even niet meer wie ik was. Al mijn zekerheden waren plots verdwenen.
Kinderwens
'Als jonge gast had ik heel mijn leven al uitgetekend: op mijn 23ste ging ik vader worden. Maar als je kinderen wilt, is dat anno 2017 nog steeds belachelijk veel makkelijker in een hetero-relatie.' Sam en zijn man denken nu aan pleegouderschap. 'We hebben heel hard nagedacht over waarom we kinderen willen. De voornaamste reden is dat we allebei zorgzame types zijn en dan kom je al snel terecht bij pleegzorg. Die kinderen hebben nood aan een warme en stabiele thuis. Dat kunnen bieden, daar haal je volgens mij veel voldoening uit. We hebben al een paar infosessies achter de rug, maar er is geen haast bij. We zijn wel aan het uitkijken naar een ander huis waar we kinderen kunnen opvangen en opvoeden. Voor het eerst in mijn leven ben ik trouwens klaar om de stad te verlaten. We willen vooral een huis met voldoende kamers en een tuin.' Dat een kind een andere levensstijl zal vragen van Sam, beseft hij. 'Ik leef nu zo extreem omdat ik weet dat het een eindig verhaal is. Ik reis waanzinnig veel, bijna elk weekend als ik niet moet werken. Dat gaat niet als je kinderen hebt. Maar ik ben zeker bereid om mij aan te passen. De voorbije dertig jaar heb ik al heel wat leuke dingen gedaan, en ik wil er gerust een paar opgeven.'
Het hele interview met Sam kan je nu in Story lezen.
