Ibrahimovic: "Het gevecht met Onyewu was op leven en dood"
Met Zlatan Ibrahimovic valt niet te sollen. In deel twee van zijn biografie doet de Zweedse stervoetballer een boekje open over de vele aanvaringen met zijn collega's. Zo brak hij een rib tijdens een gevecht met Oguchi Onyewu, sloeg hij Mido in het gezicht en sleepte hij Juventus-ster Chiellini achter zich aan als een hondje. Enkele fragmenten.
"Ik kwam in 2010 bij AC Milan en de match van het seizoen kwam eraan: de derby tegen Inter, waar de fans mijn bloed konden drinken. Ik had echter problemen met Onyewu, een Amerikaanse ploegmaat die zo groot was als een huis. Hij leek wel een zwaargewicht in het boksen. Wel, die kerel kon niet met mij overweg. Hij beweerde dat ik over hem roddelde, maar dat was niet waar. Anderen waren altijd over mij bezig, ik heb heel wat 'shit' moeten aanhoren. 'Fucking' zigeuner, dingen over mijn moeder,... Maar ik antwoordde altijd met mijn lichaam, nooit met woorden."
"Ik zei Onyewu dat ik niets slechts over hem gezegd had, maar hij bleef er maar op doorgaan. Hij deed met het vingertje teken dat ik moest zwijgen. En dan nog eens. Ik liep rood aan. Ik zei geen woord, maar die klootzak zou binnenkort wel ontdekken hoe ik in elkaar zit."
"Toen hij op training de bal had, sprintte ik op hem af en sprong ik met de studs vooruit. Zonder meer de zwaarste tackle in het voetbal, maar hij kon nog net op tijd opzij springen. Toen we allebei op de grond lagen, dacht ik: 'Shit, ik heb hem gemist!' Ik stond weer recht, maar dan voelde ik die klap op mijn schouder. Geen goed idee, Oguchi Onyewu. Ik gaf hem een kopstoot en we vlogen elkaar in de haren. Of beter: we wilden elkaars ledematen eruit rukken. Het ging er heel fel aan toe, we waren compleet losgeslagen. Het was een gevecht op leven en dood."
"Dan gebeurde er plots iets vreemds. Onyewu begon te bidden en met tranen in de ogen maakte hij een kruisteken. Nog een provocatie, ik werd er alleen maar kwader van. Uiteindelijk hielden ploegmakkers mij tegen en maar goed ook. Anders zou het er wel eens heel smerig aan toe kunnen gegaan zijn. Achteraf deed mijn borstkas enorm veel pijn, na onderzoek bleek dat ik een rib gebroken had."
De voormalige Standard-verdediger was echter lang niet de enige waar Ibrahimovic het mee aan de stok kreeg. In 2004 speelde de flamboyante spits een vriendschappelijke interland tegen Nederland, waar veel van zijn toenmalige Ajax-collega's aan de slag waren.
"We waren uit op revanche omdat we op het EK tegen hen verloren hadden. We wilden bewijzen dat we Oranje konden verslaan. Al vroeg in de match kreeg ik de bal en zaten vier Nederlanders me op de huid. Een van hen was Rafael van der Vaart. Ik baande me een weg doorheen alle obstakels, met als resultaat dat hij op de mat lag te kronkelen van de pijn. Hij werd op de brancard weggedragen met een enkelblessure. Niets ernstigs, hij zou een match of twee missen. In de kranten beweerde hij echter dat ik hem opzettelijk geblesseerd had. Wat was dat voor onzin? Er werd niet eens een vrije trap voor gefloten. En die kerel moest bij Ajax dan mijn kapitein zijn? Ik belde hem op om de dingen uit te klaren, maar hij bleef bij zijn standpunt."
"Toen we terug in Amsterdam waren, ging het van kwaad naar erger. Trainer Ronald Koeman riep ons samen, ik voelde de ernst van de situatie. Opnieuw herhaalde hij dat ik het opzettelijk gedaan had. Mijn bloed ging weer koken. "Als je me nog één keer beschuldigt, ga ik je beide benen breken. En dat zal wel met opzet zijn", riposteerde ik.
"Nog in Ajax stuurde mijn vriend Mido op een gegeven moment aan op een transfer. Hij was niet bepaald een diplomaat, nog erger dan mij eigenlijk. Na een match tegen PSV waar hij op de bank moest zitten, kafferde hij iedereen in de kleedkamer uit. Ik antwoordde dat hij de klootzak was, waarop hij een schaar naar mij gooide. Die belandde uiteindelijk vlak naast mijn hoofd in de muur. Ik gaf hem een draai om de oren maar tien minuten later stapten we weg alsof er niets gebeurd was, met de arm rond elkaars schouder. Veel later kwam ik te weten dat onze coach die schaar als souvenir bijgehouden had om te kunnen tonen aan zijn kinderen."
"In de Serie A kwam ik Chiellini tegen, een centrale verdediger waar ik mee samengespeeld had bij Juventus en die nu vicekapitein is bij Italië. Hij probeerde mij te provoceren met een laffe tackle langs achter. Ik ging met veel pijn tegen de mat, maar zei niets. Mijn revanche volgde na het laatste fluitsignaal. Ik greep zijn kop vast en sleepte hem achter me aan als een ongehoorzaam hondje. Je kon echt zien dat Chiellini schrik had. "Je wilde toch vechten? Waarom doe je nu dan in je broek?", siste ik alvorens naar de kleedkamer te stappen.
