Denuwelaere: "Begreep niet dat ik tenoren uit het wiel kon rijden"
"Ik denk niet dat ik de overwinning gestolen heb", reageerde Jan Denuwelaere na alle heisa. "Een hele wedstrijd lang kon ik de tenoren volgen en in de zwaarste stroken van het parkoers kon ik ze zelfs uit het wiel rijden. Ik begreep er zelf niets van."
"In de laatste ronde dacht ik toch dat het over was. Toen we de trappen op moesten, kreeg ik krampen. Het kwam toch nog goed en ik mocht voor de zege spurten tegen Stybar. Die ging eerst een beetje en dan helemaal naar links. Om nog te remmen, was het toen voor mij te laat. Ik kon niet anders dan alles of niets spelen. Het werd niets, want ik ging tegen het asfalt. Ik vloekte omdat ik zo dicht bij de overwinning gesneuveld was, maar de wedstrijdjury maakte er de mooiste dag van mijn carrière van. Ik hou van dit ploeterwerk, maar elke week zo'n cross, hoeft nu ook weer niet."
"Ik ben bovenal blij dat Denuwelaere niets gebroken heeft", zuchtte Stybar. "Zoals elke spurter dat doet, ging ik een beetje naar links toen ik hem voelde komen. Maar hij kwam zo snel dat hij er al was toen ik over mijn schouder keek. De deur proberen te sluiten doet iedereen, maar iemand vrijwillig doen vallen doe ik niet. Mijn excuses dus. Het was een ongelukkig einde van een wedstrijd waarin ik mezelf verbaasd heb. Zonder specifieke training mee doen om te winnen, is fantastisch."
