Sven Nys wint Superprestige
Wereldkampioen Sven Nys (Crelan-Euphony) heeft zich voor de twaalfde keer in zijn carrière tot eindwinnaar van de Superprestige veldrijden gekroond. Zoals verwacht kwam de eerste plaats van de 36-jarige Nys in de achtste en laatste manche in Middelkerke niet meer in gevaar.
Maar voor de dagzege speelde de wereldkampioen niet mee. De hele wedstrijd kon hij niet meer dan aanklampen en nadat hij in de slotronde nog ten val gekomen was, moest hij in de laatste rechte lijn zelfs nog Bart Aernouts laten voorgaan. Nys dus vijfde.
De winst in Middelkerke was voor de tweede keer, na 2011, voor Klaas Vantornout. Een verdiende overwinning. In het begin van de wedstrijd volgde de Belgische kampioen een ontketende Niels Albert, maar wegrijden van Vantornout kon die niet. Twee renners kwamen halverwege de wedstrijd nog aansluiten bij de twee leiders zodat we met Tom Meeusen en Sven Nys erbij vier leiders hadden.
Een verbazende Meeusen, terug uit een diepe put, deed daarna nog meer. Hij ging zowaar zelf in het offensief. Maar die inspanning droeg niet ver genoeg, waarna het de beurt was aan Vantornout. Hij slaagde er wel in om een kloof te slaan en bouwde die steeds verder uit om met een veilige voorsprong aan de laatste ronde te kunnen beginnen. In die laatste ronde kwam Nys ten val zodat het tussen Albert en Meeusen ging voor plaats twee. Albert pakte die maar Meeusen was blij genoeg met de derde stek.
De ongeluksvogel in Middelkerke was Kevin Pauwels. Na een keelontsteking de voorbije dagen kwam hij met flanellen benen aan de start. Hij bleef steken op plaats veertien in de uitslag zodat er hem zelfs geen plaats was op het eindpodium van de Superprestige.
Nys: "Frisheid is weg"
"Jammer voor het massaal aanwezige publiek", aldus de wereldkampioen. "Ik had niet de benen om ze de echte Nys te laten zien. Meer dan aanklampen zat er vandaag niet in. De frisheid is weg en dat wil zeggen dat ik te veel fouten maakte. De wil om te winnen was er maar de benen wilden niet volgen. Ik moest het op karakter doen maar dat karakter volstond niet. Ik kon wel aansluiten bij Vantornout, Albert en Meeusen maar tegen hen strijden kon ik niet."
"Maar ik heb wel mijn twaalfde Superprestige beet. Die eindzege zat bij de start van het seizoen niet echt meer in mijn hoofd. Maar ik won de eerste vier wedstrijden en kwam zo in een comfortabele positie te zitten. Uiteraard kon ik toen niet anders meer dan voor de eindzege gaan. Die is in feite slechts een keer in gevaar gekomen en dan nog door tegenslag. Ik werd ziek net voor de wedstrijd in Diegem en zag zo mijn riante voorsprong meer dan gehalveerd. Maar in Hoogstraten kon ik opnieuw laten zien wie de beste was en wie de eindzege verdiende. Ik denk niet dat iemand een aanmerking kan maken op mijn twaalfde succes."
Uitslag
1. Klaas Vantornout 1u03:23
2. Niels Albert 0:05
3. Tom Meeusen 0:08
4. Bart Aernouts 0:37; 5. Sven Nys 0:38; 6. Bart Wellens 1:06; 7. Rob Peeters 1:14; 8. Jim Aernouts; 9. Martin Bina (Tsj) 1:16; 10. Philip Walsleben (Dui); 11. Marcel Meisen (Dui) 2:06; 12. Sven Vanthourenhout 2:21; 13. Jan Denuwelaere 2:29; 14. Kevin Pauwels 2:43; 15. Julien Taramarcaz (Zwi) 3:05; 16. Gerben de Knegt (Ned) 3:28; 17. Thijs Al (Ned) 3:47; 18. Patrick van Leeuwen (Ned) 3:49; 19. Dieter Vanthourenhout 3:56; 20. Thijs van Amerongen (Ned) 4:07; 21. Kenneth Van Compernolle 4:13; 22. Jonathan Page (VSt) 4:27; 23. Lubomir Petrus (Tsj) 4:39; 24. Ian Field (GBr) 5:12; 25. Martin Zlamalik (Tsj) 5:25; 26. Mariusz Gil (Pol) 5:38; 27. Stef Boden 5:58; 28. Micki van Empel (Ned) 6:03; 29. Davy Commeyne 6:39; 30. Twan van den Brand (Ned) 7:00; 31. Kevin Cant 7:13; 32. Niels Wubben (Ned) op 1 ronde; 33. Björn Rondelez op 2 ronden; 34. Arnaud Jouffroy (Fra) op 3 ronden
Opgegeven: Joeri Adams, Radomir Simunek (Tsj)
Eindstand
1. Sven Nys (Landbouwkrediet) 109 punten
2. Niels Albert 102
3. Klaas Vantornout 99
4. Kevin Pauwels 90; 5. Rob Peeters 75; 6. Bart Aernouts 73; 7. Bart Wellens 52; 8. Lars van der Haar (Ned) 49; 9. Marcel Meisen (Dui) 35; 10. Tom Meeusen 33; 11. Philipp Walsleben (Dui) 32; 12. Thijs van Amerongen (Ned) 30; 13. Julien Taramarcaz (Zwi) 28; 14. Jan Denuwelaere 23; 15. Radomir Simunek (Tsj) 19; 16. Dieter Vanthourenhout, Sven Vanthourenhout en Jim Aernouts 16; 19. Zdenek Stybar (Tsj) 13; 20. Jonathan Page (VSt) 11; 21. Mariusz Gil (Pol) 10; 22. Aurelien Duval (Fra) en Martin Bina (Tsj) 7; 24. Twan van den Brand (Ned) 5; 25. Simon Zahner (Zwi) 4; 26. Martin Zlamalik (Tsj) en Micki van Empel (Ned) 2; 28. Niels Wubben (Ned) en Gerben de Knegt (Ned) 1
