Undercover in Kroatisch vluchtelingenkamp: "Dit zijn toch geen dieren?"
De Nederlandse journalist Danny Ghosen is er tijdens een undercoverreportage in geslaagd binnen te geraken en te filmen in een Kroatisch vluchtelingenkamp. De beelden die hij er schoot, laten niets aan de verbeelding over en tonen aan hoe het er aan toegaat in een vluchtelingenkamp aan de rand van Europa. Tientallen vrouwen en kinderen slapen er nachtenlang gewoon op de grond. "Zo behandel je nog geen dieren", maakt Ghosen zich kwaad.
Ghosen werkt voor het programma 3onderzoekt van de Nederlandse Evangelische Omroep. Hij reisde naar Servië en stak maandag illegaal de grens over naar Kroatië om zelf te kunnen vaststellen wat het is om als vluchteling in een Europees opvangkamp terecht te komen.
"In het begin ging alles eigenlijk ongelooflijk makkelijk", zegt Ghosen aan de telefoon vanuit Belgrado, van waaruit hij samen met zijn ploeg vandaag terug richting Nederland reist. "Ik sloot me gewoon aan bij een groep vluchtelingen en eens over de grens moesten we allemaal op de grond gaan zitten. Daar hebben we een uurtje gewacht op de bus die ons naar een opvangkamp in Opatovac bracht."
Zwaarbewaakt kamp
Op de beelden die Ghosen met zijn verborgen camera schoot is te zien hoe hij zich daarna laat registreren. "Papieren had ik niet nodig, ze vroegen gewoon een paar gegevens zoals mijn naam, mijn leeftijd, vanwaar ik kwam en hoe mijn ouders heten. Meer niet. Daarna kreeg ik een papiertje en namen ze een foto van me. Dat was dus allemaal prima. Er was ook een dokter die een medische controle deed, we kregen eten en drinken. Maar als je buitenkomt en naar het kamp zelf wordt gebracht, dan begint de ellende pas."
Ghosen werd naar een zwaarbewaakt kamp gebracht en kreeg te horen dat er de volgende dag een bus zou komen die hem naar Slovenië zou brengen. "Maar eens ik een paar mensen aansprak, wist ik dat dat gelogen was. Mensen die er al langer zaten dan ik noemden dit een gevangenis. Velen vertelden me dat ze er al drie, zes of zelfs negen dagen waren en ze gewoon geen enkele informatie kregen. Ik kreeg te horen dat ik een snel vertrek als alleenstaande man wel op mijn buik kon schrijven."
Mensonterend
De taferelen die Ghosen aantrof in het kamp zijn mensonterend, zo getuigt hij. "Ik wist niet wat ik zag, dit had ik nog nooit meegemaakt. Honderden mensen, ook veel vrouwen en kinderen, lagen op elkaar gepakt op de grond, zonder enige bescherming of dak boven hun hoofd. Er waren wel een aantal tenten, maar de meeste mensen moesten de hele nacht buitenliggen in de bittere koude."
Hulpverleners of enige vorm van begeleiding, behalve de politie en het leger die het kamp bewaken, heeft Ghosen naar eigen zeggen niet gezien. "Iedereen zit daar als in een kippenhok op elkaar gepakt, en de chaos is enorm. De meeste mensen blijven natuurlijk zo dicht mogelijk bij de poort omdat ze de weinige bussen die komen niet willen missen."
