De val van Lance Armstrong
1992: Armstrong neemt deel aan de Olympische Spelen van Barcelona en wordt nadien professional.
1993: Op 22-jarige leeftijd wint hij een Tour-etappe en wordt wereldkampioen op de weg.
Oktober 1996: Nadat kanker is geconstateerd in zijn testikels, wordt hij geopereerd en krijgt hij een chemokuur.
1997: Hij begint de stichting Livestrong, die geld ophaalt voor de strijd tegen kanker en hervat de training.
1999: Armstrong wint voor het eerst de Ronde van Frankrijk, er zullen nog zes Tour-zeges volgen.
2004: Hij wordt beschuldigd van doping in publicaties van de journalisten David Walsh en Pierre Ballester.
2005: Zevende en laatste Tour-zege. Armstrong beëindigt zijn loopbaan. De Franse krant L'Equipe meldt dat Armstrong in de Tour van 1999 positief is getest op EPO.
2008: Hij kondigt zijn terugkeer in het peloton aan.
2009: Armstrong eindigt als derde in de Tour.
Mei 2010: Floyd Landis, die zijn Tour-zege uit 2006 moest inleveren wegens een positieve test, bekent doping en beschuldigt zijn voormalig ploeggenoot Armstrong van het gebruik van verboden middelen. Jeff Novitzky van de 'Food and Drug Administration' (FDA) begint een federaal onderzoek.
Januari 2011: Armstrong beëindigt in de Tour Down Under definitief zijn wielerloopbaan.
April 2011: De Gazzetta dello Sport onthult dat autoriteiten van een aantal landen samenwerken met de Amerikaanse onderzoekers naar een netwerk rond Michele Ferrari, de voormalige arts van Armstrong.
Mei 2011: Tyler Hamilton verklaart voor het Amerikaanse tv-station CBS dat hij Armstrong zichzelf in de Tour van 1999 EPO heeft zien toedienen. Ook zegt hij dat de UCI een positieve dopingtest van Armstrong in de Ronde van Zwitserland in 2001 onder de mat heeft geveegd.
Februari 2012: Het federaal onderzoek naar mogelijk misbruik van gemeenschapsgelden door US Postal wordt zonder opgaaf van reden gesloten. Het Amerikaans antidopingbureau USADA zet zijn onderzoek voort.
Juni 2012: USADA zegt een disciplinaire procedure wegens doping te starten tegen Armstrong en vijf medestanders onder wie ploegleider Johan Bruyneel en de artsen Michele Ferrari en Luis del Moral. Armstrong mag hangende het onderzoek niet meer als triatleet in wedstrijden uitkomen.
Juli 2012: Armstrong wil de procedure doen stoppen voor een rechtbank omdat zijn recht op een eerlijk proces wordt geschonden. Ferrari, Del Moral en trainer Pepe Marti worden door het USADA voor het leven geschorst wegens betrokkenheid bij een dopingsysteem binnen US Postal.
Augustus 2012: Armstrongs klacht wordt afgewezen waarna hij bekendmaakt dat hij zich niet wil verdedigen tegen de dopingaanklacht. Dat staat volgens de regels van het USADA gelijk aan een schuldbekentenis. Het antidopingbureau meldt daarop dat hij al zijn zeges vanaf 1 augustus 1998, inclusief zeven Tour-overwinningen, kwijt is en levenslang wordt geschorst. Maar de bevoegdheid beperkt zich tot Amerikaans grondgebied. Het is aan de UCI de straffen wereldwijd te bevestigen.
10 oktober 2012: Het USADA levert een rapport van meer dan 1.000 pagina's aan de UCI en maakt het meteen wereldkundig. Het slaat in als een bom: Armstrong wordt gezien als de leider van het meest ontwikkelde dopingprogramma uit de sportgeschiedenis in het rapport waarin 26 getuigen hun zegje doen, onder wie 15 (oud-)renners. Zes voormalige ploeggenoten, onder wie Levi Leipheimer, Christian Van de Velde en George Hincapie, bekennen het gebruik van verboden middelen, maar komen er vanwege hun medewerking af met schorsingen van zes maanden.
12 oktober: De directie van de Tour wil niet dat de zeven vacante Tour-zeges naar een andere renner gaan. Het is aan de UCI daarover te beslissen. Bruyneel stapt op als baas van de wielerploeg RadioShack.
17 oktober: Sportmerk Nike trekt zich terug als sponsor van Armstrong, die zelf opstapt als voorzitter van Livestrong.
19 oktober: Sponsor Rabobank stapt mede naar aanleiding van het rapport uit de wielersport.
22 oktober: De UCI ontneemt Armstrong al zijn zeven Tour-titels en legt hem een levenslange schorsing op.
