Match nr. 13 brengt ongeluk en eerste gelijkspel
Twaalf matchen lang moesten we absoluut niet klagen over de spektakelwaarde op dit WK. Met 41 goals waren er al ruim dubbel zo veel goals gescoord als vier jaar geleden in Zuid-Afrika. En toen kwam Iran-Nigeria, een draak van een match die enkel maar op 0-0 kon eindigen. Meteen het eerste gelijkspel op dit WK. Bij Iran was Reza, ex-Standard, de koning in het land der blinden en Afrikaans kampioen Nigeria van Stephen Keshi (ex-Anderlecht) speelde bijwijlen beschamend rommelig. Het striemende fluitconcert van het publiek bij het affluiten was volkomen terecht. Enkel de twee trainers leken tevreden. Door deze erg bleke brilscore gaat favoriet Argentinië alleen op kop in Groep F na de 2-1-zege van Messi en co tegen Bosnië.
Het kan natuurlijk niet alle dagen feest zijn, maar toch. Zo slecht hadden zelfs de grootste pessimisten het niet verwacht. Stephen Keshi kreeg met zijn Nigeria als winnaar van de Afrika Cup automatisch de favorietenrol toegeschoven. Iran van de ervaren Portugees Carlos Queiroz kon nog nooit de nul houden op een WK en gooide het over een wel heel defensieve boeg.
Bedrijvige Reza
Met één offensieve verademing. De bedrijvige Reza, we kennen zijn kunstjes van bij STVV en Standard, was het enige lichtpunt in een matige eerste helft. Al had het heel anders kunnen lopen in de beginfase. Vliegenvanger Alireza Haghighi ging bij een hoge bal in duel met Obi Mikel, miste die bal schromelijk, maar had veel geluk dat de daaropvolgende goal werd afgekeurd wegens een twijfelachtige duwfout van Mikel. Het volstond wel om Obi Mikel uit te roepen tot 'Man van de Match', want voor het overige maakte de Chelsea-middenvelder weinig klaar. Een ongeluk komt nooit allleen, want al snel moest de geblesseerde Oboabona naar de kant voor Yobo, ex-Standard.
Redding Enyeama
Tot daar de opschudding in het eerste halve uur. Dan scoorde Reza bijna met het hoofd, maar gelukkig beschikt Nigeria met Enyeama over een van de beste keepers van de planeet. Die wist wel raad met de stevige kopslag van de Iraanse spits. De rommelige opbouw deed pijn aan de ogen, de statistiek onderaan over de mislukte Nigeriaanse voorzetten spreekt boekdelen.
Misverstanden
Wie dacht dat nu het ergste voorbij was, kwam bedrogen uit. De tweede helft was zo mogelijk nog slechter. Nigeria stapelde de misverstanden op en Iran kon gewoon niet beter. Met Peter Odemwingie, ex-La Louvière, mocht bij Nigeria nog een oude bekende opdraven. Hij bracht wel wat dreiging, maar zijn wegens voorafgaand (onbestaand) handspel afgefloten schot ging naast. In de slotfase dreigde Ameobi nog een paar keer bij een resem hoekschoppen. Dat was het dan. Het striemende fluitconcert van de ontevreden supporters verwees deze snertmatch definitief naar het WK-verleden. Andere en betere, graag!
