Armoedecijfers in Vlaanderen zijn alarmerend
8,6 procent van de Vlaamse kinderen wordt geboren in een kansarm gezin. Dat blijkt uit de vijfde armoedebarometer die vandaag werd voorgesteld. Meer dan 10,4 procent van de Vlaamse bevolking heeft bovendien een inkomen onder de armoedegrens. Zowat 140.000 Vlaamse kinderen leven vandaag in armoede. De cijfers, die vorig jaar al een verdubbeling aangaven op twaalf jaar tijd, zijn alarmerend. Dat zegt professor Daniëlle Dierckx, die de barometer voorstelde.
Kinderarmoede is volgens Dierckx niet het enige domein waarin de barometer slecht weer aangeeft. De langdurige werkloosheidsgraad in Vlaanderen is sinds vorig jaar met 7 procent gestegen tot 37 procent. Het aantal mensen dat medische zorgen moet uitstellen, ging eveneens omhoog. Uit de barometer blijkt ook dat meer dan 18 procent van de mensen zich geen vakantie van een week buitenshuis kan veroorloven.
Meer nog: 10,4 procent van de Vlaamse bevolking heeft een inkomen onder de armoedegrens en een vierde van de kinderen woont in een woning zonder bad, toilet, centrale verwarming of warm en stromend water. Het percentage schoolverlaters dat na een jaar nog steeds naar werk zoekt, liep op tot 14,6 procent.
Zes doelstellingen
De barometer wordt jaarlijks opgemaakt op vraag van Decenniumdoelen 2017, een samenwerkingsverband van 13 organisaties en sociale bewegingen die de situatie willen verbeteren van mensen in armoede. Die stelde voor de periode 2007-2017 zes doelstellingen op rond gezondheid, arbeid, inkomen, wonen, onderwijs en samenleven.
Zo willen de organisaties onder meer de laaggeletterdheid van jongeren doen dalen onder de 3 procent. Toch is ook dit jaar de ongekwalificeerde uitstroom ten opzichte van vorig jaar gestegen. Meer jongens (11,4 procent) dan meisjes (7,7 procent) verlaten de school zonder diploma.
"De cijfers zijn in vergelijking met vorig jaar niet positief", aldus Dierckx. "Decenniumdoelen 2017 is halfweg en de doelen zijn nog lang niet in zicht." Volgens Dierckx kan de schuld daarvoor niet gestoken worden op de crisis en de stijging van de brandstofprijzen. "Het beleid heeft te weinig inspanningen geleverd." De cijfers dwingen de politiek werk te maken van een structureel armoedebestrijdingsbeleid, zegt Jos Gheysels, voorzitter van Decenniumdoelen 2017.
Twee pistes
Dierckx pleit voor twee pistes: het leven goedkoper maken en de inkomens verhogen. Dat eerste kan volgens haar onder meer door kwaliteitscontrole op huurhuizen, een maximumfactuur in verschillende domeinen en toezicht op de energiefactuur. Daarnaast moeten de uitkeringen worden opgetrokken tot minimum de armoedegrens en mag men die uitkeringen niet beperken in de tijd. De beslissingen die de overheid recentelijk heeft genomen, dreigen de kloof tussen arm en rijk in ons land nog te verhogen, zegt Gheysels.
"Onderzoek wijst uit dat er in landen met een grote mate van ongelijkheid meer samenlevingsproblemen zijn, zoals een lagere levensverwachting, hogere criminaliteit, meer tienerzwangerschappen... Dat de overheid in economisch barre tijden onvoldoende inzet op armoedebestrijding is op korte en op lange termijn niet alleen een budgettair onverstandige keuze, maar ook een samenleving onwaardig", aldus nog Gheysels.
