Belkacem: "Ik ben geen uitzendkantoor voor Syriëstrijders"

Na de pleidooien van de burgerlijke partijen en de verdediging heeft voorzitter Johan Jacques op het terrorismeproces in Antwerpen de twee aanwezige beklaagden verhoord. Fouad Belkacem distantieerde zich daarin van de jongeren die hem aanduidden als reden voor hun vertrek naar Syrië. "Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen daden. Zeggen dat ik de grote boeman ben, vind ik te kort door de bocht. Ik heb er nooit aan gedacht om een uitzendkantoor voor Syriëstrijders te worden."

Wat hij wél wilde, was moslims een stem geven. Hij keek daarvoor naar ISLAM4UK, een Britse moslimorganisatie onder leiding van Anjem Choudary. "We hebben die stijl gekopieerd, want in Groot-Brittannië bleek die efficiënt. Daar werd wel geluisterd naar de moslims. We wilden via provocatie aandacht vragen voor de dieper liggende problemen in onze maatschappij. Achteraf bekeken, was dat misschien wel een beetje naïef."

"Intelligente jongens"

Hij ontkende dat hij jongeren geradicaliseerd had en dat hij hen had aangezet tot de gewapende jihad. "Ik vind het schandalig dat er over die jongeren wordt gesproken als een kudde schapen of randdebielen die door een grote boeman met een afstandsbediening werden gedirigeerd. Daar zaten intelligente jongens tussen, die hun eigen keuzes hebben gemaakt. Toen de eersten vertrokken, zat ik al drie maanden in de cel. Hoe kan ik daarvoor verantwoordelijk worden gehouden? "

Toen de voorzitter hem vroeg hoe hij nu terug kijkt op alles, antwoordde hij: "Als ik op voorhand wist dat het zo'n proporties zou aannemen, dan had ik die houding nooit aangenomen." Belkacem zit intussen al 3,5 jaar in voorhechtenis. Zijn vierde kind wordt wellicht deze week nog geboren. "Ik hoor hier vaak spreken over het leed van de families van de Syriëstrijders, maar ook mijn familie lijdt door wat er over mij allemaal gezegd en geschreven wordt. Alleen is hun leed blijkbaar minder belangrijk."

"Geen geweld gepleegd"

Ook Mohamed E.Y werd nog door de voorzitter aan de tand gevoeld. Hij bleef erbij dat hij enkel om humanitaire redenen naar Syrië was vertrokken. "Ik kreeg een emotionele schok bij het zien van de beelden van wat de lokale bevolking allemaal werd aangedaan. Ik wilde gaan helpen en dat is het enige wat ik gedaan heb. Ik heb geen geweld gepleegd. Toen mijn hulp niet meer nodig was, ben ik teruggekeerd."

Het hof heeft de zaak in beraad genomen en zal proberen om op 16 december uitspraak te doen.