Hertogen meent dat hij onderzoeksgeheim niet geschonden heeft
Socioloog Jan Hertogen meent dat hij in Operatie Kelk het geheim van het onderzoek niet heeft geschonden. De man maakte donderdagavond via e-mail minstens een deel van het proces-verbaal publiek waarin onderzoeksrechter Colette Calewaert vaststelt dat een groot aantal dossierstukken uit het onderzoek naar seksueel misbruik en schuldig verzuim binnen de katholieke kerk verdwenen zijn. Volgens Jan Hertogen deed hij dat om de belangen van de slachtoffers te beschermen.
"Als minister van Justitie Turtelboom laconiek vaststelt dat er 445 processen-verbaal verdwenen zijn, vraagt het niet veel verbeelding om zich in te leven in de gevoelens van de slachtoffers", schrijft Jan Hertogen in een nieuwe e-mail. "Die vragen zich af of hun proces-verbaal of verhaal daarbij zit, in wiens handen dat terechtgekomen is en wat die persoon daarmee gaat doen. Maar dat zulk een onzorgvuldigheid in een uiterst gevoelig dossier kan voorkomen, lijkt geen probleem. Er is niemand in de media of politiek die zijn bekommernis voor de slachtoffers uit."
Sabotage?
Volgens Hertogen wordt er enkel opgelucht gereageerd als blijkt dat er kopieën van die pv's bestaan en wordt vervolgens opnieuw de these van een sabotage-actie door de katholieke kerk geopperd. "Tegenover zoveel onbegrip en onmogelijkheid tot compassie stond maar één antwoord, een selectief en beperkt publiceren van het proces-verbaal van onderzoeksrechter Calewaert", gaat de socioloog voort. "Daarbij doet ze geen verslag van het onderzoek maar van de scabreuze onachtzaamheid waarmee haar voorgangers met de dossiers, de meldingen, de pv's van honderden slachtoffers zijn omgegaan. Melding hiervan is een democratische plicht."
Jan Hertogen gaat ermee akkoord dat het recht van partijen om een strafdossier in te zien aan wettelijke regels is gebonden maar is van oordeel dat hij die niet geschonden heeft. "De verkregen inlichtingen zijn essentieel voor het belang van de verdediging, dwz het belang van de honderden slachtoffers dat door de verdwijning van het dossier in het gedrang is gebracht en waar vooralsnog niemand de aandacht aan gegeven heeft. Niet-publicatie van enkele uittreksels zou het belang van de slachtoffers juist verdere schade toegebracht hebben. Het vermoeden van onschuld wordt ook in acht genomen aangezien er enkel sprake is van de kwalificatie 'onachtzaamheid' in hoofde van de griffier en er geen beschuldigingen geuit worden."
"Rechten niet geschonden"
Daarnaast meent Hertogen dat hij de rechten van verdediging niet geschonden heeft omdat de media klaarstaan om elke uitspraak van de betrokkenen op te nemen en omdat alle betrokken door de Kamer van Inbeschuldigingstelling nog zullen gehoord worden. "Van niemand wordt het privéleven geschonden," luidt het, "enkel de publiek gekende namen van de 'hoofdrolspelers' worden vernoemd, en enkel handelingen verbonden aan de uitoefening van hun beroep worden vermeld. Ook de waardigheid van de persoon is niet in het gedrang, gezien enkel de kwalificaties en vaststelling door collega's van betrokkenen worden gepubliceerd."
Jan Hertogen vraagt zich tenslotte nog af of het argument van geheim van het onderzoek kan gebruikt worden voor de formele beroepsuitoefening en de mogelijke onachtzaamheid van degenen die het onderzoek leiden. "Over de inhoud van het dossier Operatie Kelk is geen enkele mededeling gedaan", voegt hij er nog aan toe.
