Jury in zaak-Kitty krijgt maar liefst 219 schuldvragen
De jury van het Brusselse assisenproces rond de roofmoord op agente Kitty Van Nieuwenhuyse is rond 14.00 uur in beraad vertrokken. De twaalf juryleden moeten nu antwoord geven op 219 vragen, een stuk minder dan de bijna 300 waarvan eerder sprake was. Voor de volledige duur van hun beraad zitten ze afgezonderd in een hotel, waar een volledige verdieping is afgehuurd om hen onder te brengen.
De jury moet voor elk van de drie beschuldigden afzonderlijk beoordelen of zij schuldig zijn aan de schietpartij in Lot, de diefstal van de Volvo in Thuin en de overval op een koppel in Roux. Elk van die feiten is onderverdeeld in verschillende aparte misdrijven, met de bijbehorende verzwarende omstandigheden.
"Eén beltoets"
Pas als voor alle feiten een antwoord is bereikt, kan de jury melden dat ze klaar is met haar beraad. In normale omstandigheden duwt ze daarvoor éénmaal op een bel, maar omdat er in het hotel geen bel is, moet ze een briefje onder de deur steken met de tekst "één beltoets". Heeft de jury vragen, moet ze niet tweemaal bellen maar een briefje onder de deur steken waarop "twee beltoetsen" staat.
Eenmaal de jury klaar is, zal het nog minstens 3 uur duren voor het assisenhof bijeenkomt om de motivatie van de beslissing op te stellen. Daarom is beslist dat, indien de jury na 12.00 uur verwittigt, de zitting pas de volgende dag om 09.00 uur zal herbeginnen.
Vrijspraak
Deze voormiddag kregen de drie beschuldigden het laatste woord. Daarin hebben ze nog eens benadrukt dat ze niets te maken hebben met de feiten in Lot of met de dood van Kitty. Ze uitten allemaal hun sympathie voor de families Van Nieuwenhuysen, Saccoor en Van Stalle maar vroegen de jury hen vrij te spreken.
"Ik wens de slachtoffers en hun familie veel moed en sterkte", zei Noureddine Cheikhni. "Ik besef dat zij verschrikkelijk geleden hebben en nog steeds lijden onder wat er gebeurd is maar ik verzeker u dat ik onschuldig ben. Ik zou nooit kunnen schieten op een vader van kleine kinderen of op een politiewagen, zeker niet om te doden. Ik zou misschien in de lucht kunnen schieten of op de banden van de politiewagen maar meer niet."
Cheikhni bekende in de loop van het proces dat hij een overval had gepleegd in Roux en dat hij aan de Volvo had gewerkt die in Lot was achtergelaten. "Ik heb stommiteiten begaan", ging de man verder. "Al mijn hele leven heb ik moeite om de ernst van mijn daden en hun gevolgen in te schatten. Wanneer ik opnieuw vrijkom, beloof ik niet opnieuw teleur te stellen."
"Geen misdrijven meer"
Galip Kurum bezwoer de jury dat hij niet degene was die op de combi van Kitty Van Nieuwenhuysen en Peter Van Stalle had geschoten. "Het is niet omdat ik groot ben dat ik automatisch de moordenaar ben. Ik heb niets te maken met de feiten in Lot en heb geen idee hoe mijn DNA in die Volvo is terechtgekomen. Ik haat de politie ook niet, zoals beweerd wordt. Het is tenslotte de agent die mij heeft neergeschoten die mij ook naar het ziekenhuis heeft gebracht en mijn leven gered heeft. Sinds die gebeurtenis heb ik beslist geen misdrijven meer te plegen."
Hassan Iasir hield het als laatste kort: "Ik vraag de jury enkel de waarheid te zoeken in dit dossier en die is dat ik niets te maken heb met Lot, Roux of Thuin. Ik ben geen moordenaar en tot op vandaag weet ik niet hoe ik in dit onderzoek ben terechtgekomen."
Gsm
Toch ook even opschudding tijdens het laatste woord van de beschuldigden. Hoewel dat strikt verboden is, hebben zowel Noureddine Cheikhni als Galip Kurum een gsm in hun gevangeniscel. Dat liet Galip Kurum nog vallen tijdens zijn laatste woord toen hij de jury uitleg gaf over zijn contacten met Cheikhni.
Beiden hadden in de cel gezeten voor de overval op het postkantoor van Lodelinsart en waren vrijgelaten onder voorwaarden. Eén van hun voorwaarden was dat ze geen contacten hadden met andere ex-gedetineerden.
Levenslang vrienden
"Ik weet dat we die voorwaarde niet gerespecteerd hebben maar we zijn al levenslang vrienden", zei Galip Kurum. "We hebben vier jaar samen in de gevangenis gezeten en hebben elke dag samen gegeten. Na onze vrijlating hebben we telefonisch contact gehouden maar enkel omdat we vrienden zijn. Zelfs vandaag nog hebben we dagelijks contact, we bellen met de gsm die we elk in onze cel hebben."
Hoewel heel wat gevangenen er wel een bezitten, mogen gedetineerden geen gsm op cel hebben. Het is nu de vraag welke gevolgen Kurums verklaring zal hebben voor hem en voor Cheikhni. (belga/sps)