Meisje (12) ontmaskert verkrachter met haar iPhone
De correctionele rechtbank van Leuven heeft een 49-jarige man veroordeeld tot vier jaar effectieve gevangenisstraf voor verkrachting van de dochter van zijn vriendin in Diest. Het meisje van 12 jaar deed hem de das om door gebruik te maken van haar iPhone.
Edwin M. uit Diest begon het meisje te misbruiken toen ze net 12 jaar was geworden. Ze is de dochter van zijn toenmalige partner uit Tessenderlo. De feiten dateren van 6 januari 2010 tot 15 december van datzelfde jaar.
Het meisje stapte met haar verhaal naar haar moeder, maar die geloofde haar niet. Daarop besloot ze haar smartphone te gebruiken. Ze maakte vier opnames. De dader bleef halsstarrig ontkennen. De opnames werden in een audiovisueel lab authentiek bevonden. Niets bleek geknipt of gemonteerd.
Het openbaar ministerie had drie jaar cel gevorderd. De rechtbank deed daar nog een jaar bij en ontzette M. voor vijf jaar uit zijn rechten. Hij moet een morele schadevergoeding betalen van 7.500 euro.
Expliciete passages
De opnames bevatten zeer expliciete passages over herhaalde seksuele contacten onder druk. Tijdens het onderzoek beweerde de dader dat de gesprekken gemixt waren en dat de stem op de geluidsopnames niet de zijne was. Hij verzocht om een stemanalyse, maar de rechtbank weigerde dat op basis van onderzoek door de federale gerechtelijke politie dat concludeerde dat de opnames niet gemanipuleerd waren.
Raadsman Laurens van Puyenbroeck van het Gentse advocatenkantoor Van Eeckhaut is gespecialiseerd in auditieve en visuele bewijslast. "De frequentie van dit soort opnames neemt zienderogen toe, vooral in zedenzaken", zegt hij. "Steeds vaker gebeurt het spontaan. De smartphone ligt nu eenmaal binnen bereik van de jonge generatie."
"Dit vergt moed"
De drie rechters in Leuven stelden in hun vonnis dat het "moed vergt" wat het meisje deed. "Het staat de rechters nog altijd vrij om op dit soort bewijslast in te gaan", stelt Laurens van Puyenbroeck. "De enige voorwaarde is dat de bewijzen verworven werden op een toelaatbare manier. Dat is in deze zaak zeker het geval. Anno 2015 gaan de rechters dit soort bewijsvoering niet meer uit de weg."
Ooit vormden videobeelden geen geldig bewijs voor de meeste rechtbanken in Vlaanderen. Niet dat het verboden was, maar de rechters hielden er gewoon geen rekening mee. "De mentaliteitswijziging is een feit. In de technologische evolutie gingen de rechters iets trager. Maar hun terughoudendheid hebben ze laten varen. Vandaag gaan ze wel mee in het verhaal. Schending van de privacy is de laatste horde, maar zelfs dan durven ze gegevens meenemen in hun beoordeling. Rood licht is er alleen nog als er een misdrijf gepleegd wordt om het bewijsmateriaal te verkrijgen."
