Slachtoffers getraumatiseerd door overval met fatale afloop

Ismaël Saccoor (57), zijn echtgenote Judith Gieben (45) en hun kinderen Naomi (14) en Jonathan (11) zijn ernstig getraumatiseerd geraakt door wat er zich op 4 december 2007 in en rond hun woning heeft afgespeeld. Niet alleen raakte vader Saccoor zwaargewond, zowel hijzelf als zijn vrouw en kinderen hadden het maandenlang moeilijk om opnieuw een normaal leven te leiden.

Ismaël Saccoor en zijn echtgenote Judith Gieben werden op 4 december gewekt door een luid gekraak aan de voordeur. Toen Saccoor poolshoogte ging nemen, zag hij een gemaskerde en gewapende inbreker aan de kamer van zijn kinderen. "Ik vroeg wat hij daar deed en ging hem te lijf", zei de 57-jarige man, die een zwarte band in karate heeft. "We worstelden de kinderkamer binnen en daar schoot hij driemaal op mij. Daarna ging hij er vandoor."

Sleutels
Saccoor kreeg twee kogels in het linkerbeen en één in de linkerzij. Tot op vandaag stapt de man met een wandelstok. Na de schermutseling strompelde hij de trap af, waarop hij in de inkomhal van zijn woning geconfronteerd werd met twee gewapende daders die sleutels eisten. "Ze zouden me neerschieten als ik ze niet gaf. Uiteindelijk zagen ze de sleutels op de deur zitten, grepen die en vluchtten naar buiten. Ik kroop langzaam recht en hoorde buiten salvo's van schoten. Eenmaal recht zag ik twee mannen in de Peugeot van mijn echtgenote zitten en wegrijden. Van wat er zich ondertussen buiten had afgespeeld, heb ik niets gezien."

Angsten
In de weken en maanden na de feiten kreeg Saccoor te kampen met nachtmerries en onredelijke angsten: "Ik vreesde overal een gewapende man te zien opduiken. Daarvoor heb ik psychologische begeleiding gevolgd. Ik heb ook een hele tijd slaapmedicatie moeten nemen." Het gezin Saccoor heeft na de inbraak en schietpartij ook een steviger voordeur moeten plaatsen en luiken voor de ramen aangebracht. "Dat was de enige manier om ervoor te zorgen dat de kinderen zich opnieuw veilig zouden voelen", verklaarde Judith Gieben. "We hebben hen ook een andere kamer moeten geven omdat ze niet meer in hun oude kamer wilden slapen."

Zeker de jongste van de twee, zoon Jonathan, worstelde op school met aandachtsstoornissen in de nasleep van de feiten en tot op vandaag kunnen beide kinderen geen gewelddadige of angstaanjagende televisieprogramma's verdragen. (belga/tma)