"Sociale zekerheid is uitgeperste citroen"
De regering moet een gat van dik 10 miljard euro dichtrijden om in 2015 haar begroting in evenwicht te krijgen, maar zal daarvoor niet bij de sociale zekerheid moeten aankloppen. Die boodschap geeft CM-voorzitter Marc Justaert naar aanleiding van Rerum Novarum. "De sociale zekerheid is een uitgeperste citroen", zegt hij. De CM wil dat de regering hier en daar zelfs een tandje bijsteekt.
De sociale zekerheid kon als belangrijkste post in de begroting niet ontkomen aan bezuinigingen, erkent Justaert. Maar hij waarschuwt wel voor de bijwerkingen, bijvoorbeeld als gevolg van het verlagen van werkloosheidsuitkeringen na een bepaalde tijd.
Arbeidsongeschiktheid
In Nederland hebben strenge maatregelen in de pensioen- en werkloosheidssector bijvoorbeeld veel mensen in de arbeidsongeschiktheid geduwd, benadrukt Justaert. "Heel wat mensen verlaten de sociale zekerheid dus niet, maar melden zich ziek en verhuizen gewoon van sector binnen de sociale zekerheid. Zo heeft Nederland meer dan 800.000 invaliden, tegen 250.000 in België."
Voor sommige zaken moet de regering voor de CM-voorman zelfs extra geld zien te vinden. Hij denkt dan bijvoorbeeld aan meer vakantiegeld voor invaliden en ook armoedebestrijding verdient een extra inspanning. Dat geld valt te rapen bij het belastingsysteem. "Wij rekenen erop dat de talrijke fiscale aftrekken ten gronde onder de loep worden genomen", dixit Justaert, die opriep niet "blind te besparen".
"Maak voort met staatshervorming"
Opvallend is dat de CM-voorzitter de politiek aanmaant voort te maken met de staatshervorming. Een aantal domeinen van de sociale zekerheid komt daardoor in handen van de deelstaten. CM stond naar eigen zeggen niet te trappelen voor die hervormingen, maar vraagt nu dat het politieke akkoord snel wordt uitgevoerd. "Het laten liggen zou voeding geven aan diegenen die aan de zijkant staan en met genoegen vaststellen dat het niet lukt", klinkt het scherp.
Justaert vindt dat de Vlaamse regering het concept van het toekomstige sociaal beleid in Vlaanderen op papier moet zetten. De sociale organisaties moeten dat proces mee in goede banen leiden, vindt hij. "Het zou zeer verwonderlijk zijn indien het Vlaams sociaal beleid een exclusieve zaak zou worden van het Vlaamse staatsapparaat."
