Verkiezingen zo goed als onvermijdelijk volgens Vlaamse kranten

Nu Bart De Wever (N-VA) de nota van formateur Elio Di Rupo verworpen heeft, lijken nieuwe verkiezingen stilaan moeilijk te vermijden. Dat is de teneur van de meeste commentaren in de Vlaamse kranten van vandaag.

In Het Laatste Nieuws zegt Luc Van der Kelen dat de PS en N-VA tot elkaar blijven veroordeeld. "Maar Di Rupo blijft gekwetst achter. Hij heeft zijn nek uitgestoken en hij staat met lege handen. Het ligt nu voor de hand dat de man, die het huis in de fik heeft gestoken, de blussingswerken zou leiden. De Wever himself dus als (in)formateur."
 
Volgens Van der Kelen is het zeer de vraag of Elio Di Rupo bereid zal zijn om gauw met deze De Wever te praten. "Dikke kans dat hij een zomer lang gaat zitten mokken in zijn stad en dat de koning met een andere oplossing zal moeten komen, kwestie van de wonden te laten helen."
 
Volgens Liesbeth Van Impe in Het Nieuwsblad lijkt het stilaan veilig om te zeggen dat er geen regering zal komen waarin Elio Di Rupo en Bart De Wever broederlijk naast elkaar zitten. "De manier waarop De Wever de nota van Di Rupo afserveerde, doet vermoeden dat ze zelf ook tot die conclusie gekomen zijn. De Wever verpakte de kritiek niet bepaald, hij gaf Di Rupo, met alle respect natuurlijk, de middenvinger."
 
Verkiezingen lijken stilaan onvermijdelijk, schrijft Van Impe. "Natuurlijk zijn er nog opties, maar na dertien maanden moet iedereen zich toch stilaan afvragen wat daar allemaal het nut van is, tenzij het de bedoeling is om de regering van lopende zaken een alibi te geven om tot 2014 door te doen."
 
"Wie op een 'ja, maar' of een 'neen, tenzij' had gerekend, kwam bedrogen uit. Het is 'loop naar de maan' geworden", schrijft Bart Sturtewagen in De Standaard. "De Wever wees de communautaire voorstellen van Di Rupo als volkomen ontoereikend van de hand. Maar tegelijk maakte hij duidelijker dan ooit dat hij het boegbeeld is van iedere Vlaming die onderneemt, werkt, spaart of belastingen betaalt."
 
Volgens Bart Haeck in De Tijd naderen we stilaan het punt waarop een generatie politici haar onmacht zwart op wit moet toegeven. "Ze hebben met de verkiezingsoverwinning van 13 juni 2010 niets gedaan. Het land is niet hervormd. De achterstand op de buurlanden en de rest van West-Europa wordt pijnlijk. Stilaan zit er niets anders op dan nieuwe verkiezingen te organiseren."

Het afhaken van de N-VA zou op zich nog niet eens een probleem hoeven te zijn, denkt Yves Desmet in De Morgen. "Er blijven immers voldoende partijen over om een gewone meerderheid te leveren."
Het probleem stelt zich volgens de politiek commentator bij de CD&V. "Zelden heeft een partij zich slaafser aan de voeten gelegd van een andere. De interne partijlogica is daarbij duidelijk en zelfs begrijpelijk: zich minder Vlaams tonen dan de N-VA zou dodelijk zijn voor de partij."
 
De houding van de CD&V wordt volgens Desmet niet langer bepaald door inhoudelijke overtuiging, maar door electorale angst. "Dat is een puur zelfmoordscenario. Want bij de volgende verkiezingen zal het kiespubliek zich verdelen tussen de been-stijf-houders die in De Wever hun natuurlijke kopman zien, en diegenen die net van die zuiverheid hun buik vol hebben en een eerbaar compromis willen."
 
Het standpunt van de N-VA is meedogenloos, maar het heeft de verdienste van de duidelijkheid, schrijft Paul Geudens in Gazet van Antwerpen. "De partij had evengoed 'ja, maar' kunnen zeggen om de besprekingen over de zomer te tillen om vervolgens ergens in september de stekker eruit te trekken. Politiek bekeken zou dat misschien zelfs slimmer geweest zijn. Een crisis uitlokken in volle zomervakantie is geen evidentie."
 
Wat we nu meemaken, is volgens Geudens een diepe crisis van het Belgisch regime. "De grootste partij van Vlaanderen en de grootste partij van Wallonië kunnen elkaar absoluut niet vinden." Geudens ziet niet goed in hoe dat - met of zonder verkiezingen - nog kan veranderen.
 
Dat de N-VA "néén" zegt, is achteraf bekeken misschien nog het meest eerlijke antwoord, denkt Eric Donckier in Het Belang van Limburg. "De N-VA gelooft niet in een akkoord op basis van de nota Di Rupo. Dan is het ook beter om géén onderhandelingen te beginnen die tot niets leiden."
 
Volgens Donckier moet de koning misschien ingaan op de suggestie van CD&V-voorzitter Wouter Beke en de twee grote winnaars van de verkiezingen formeel voor hun verantwoordelijkheid plaatsen door De Wever en Di Rupo te promoveren tot een formateursduo. "Vluchten kan dan niet meer. Geraken ze er opnieuw niet uit, dan is er nog maar één alternatief: nieuwe verkiezingen met als inzet al dan niet de splitsing van het land." (belga/jv)