Vlaanderen wint niets bij nieuwe financieringswet
Dat Vlaanderen, Brussel en Wallonië de winnaars zijn van de nieuwe financieringswet en de federale overheid de grootste verliezer is, is niet zeker. Op basis van "meer realistische" hypotheses komen hoogleraar André Decoster en Willem Sas tot een heel ander resultaat. In hun rekenmodel wint de federale overheid en verliezen Vlaanderen en Wallonië. Volgens Vlaams parlementslid Koen Van den Heuvel (CD&V) hangt alles af van de gebruikte prognoses en de elasticiteitswinsten.
De acht onderhandelende partijen (Open Vld, CD&V, sp.a, Groen, PS, MR, Ecolo en cdH) die een akkoord sloten over een nieuwe wet die de geldstromen in ons land regelt, maakten in 2011 bekend dat Vlaanderen, Brussel én Wallonië erop vooruitgaan.
Sas en Decoster stellen dat de onderhandelaars zich op onrealistische hypotheses baseerden. Ze rekenden uit wat het verschil is tussen de oude en de nieuwe financieringswet in 2030 op basis van een lagere en "meer realistische" groei van de personenbelasting. De conclusie luidt dat de federale staat 2,5 miljard euro meer middelen krijgt. Volgens Decoster is dat "bemoedigend". Want de grootste factuur voor de vergrijzing moet door de federale overheid worden betaald. De keerzijde van de medaille is dat blijkt dat Vlaanderen de grootste verliezer is. In 2030 gaat het om een verlies aan middelen van 2,1 miljard euro of 289 euro per Vlaming. Wallonië verliest ruim 800 miljoen euro. De Franse gemeenschap verliest 138 miljoen euro.
Brussel winnaar
De enige die wint is de Brusselaar. Dankzij een specifieke dotatie die afgesproken is bij de regeringsonderhandelingen, krijgt het Brussels Gewest 367 miljoen euro meer.
Decoster relativeert het verlies van Vlaanderen en Wallonië. "In dit scenario dragen Walen en Vlamingen bij tot de vrijwaring van de federale overheidsfinanciën. Maar diezelfde Vlamingen en Walen maken deel uit van de federatie."
Elasticiteitswinsten
Vlaams parlementslid Koen Van den Heuvel, die voor de CD&V betrokken was bij de discussies over de financieringswet, zegt dat hij de cijfers van professoren André Decoster en Willem Sas niet betwist, maar dat alles afhangt van de gebruikte prognoses. Zo zijn de onderhandelaars bijvoorbeeld uitgegaan van een hogere elasticiteit (1,6), terwijl Decoster en Sas een lagere elasticiteit voorzien (1,15 procent). "Die discussie over de elasticiteitswinsten varieert met de hypothese die men maakt", aldus Van den Heuvel.
Volgens Van den Heuvel werd het basismodel van 1,6 "door alle partijen aanvaard" en zal de uitkomst ook afhangen van de keuzes die de regio's zelf maken. De CD&V'er is het niet eens met de kritiek van Decoster en Sas dat de responsabilisering in de nieuwe financieringswet is gedaald. Hij wijst er wel op dat de professoren erkennen dat de nieuwe financieringswet de fiscale autonomie van de gewesten vergroot en dat de perverse solidariteitseffecten uit de oude financieringswet zijn verdwenen. (belga/vsv)
