Mysterieus walvissenkerkhof in Chileense woestijn eindelijk verklaard
In 2011 ontdekte een groep wetenschappers ruim veertig perfect intacte skeletten van walvissen, in het midden van de Atamacawoestijn in Chili, een van de droogste plekken ter wereld. Over de lengte van twee voetbalvelden werden de vijf miljoen jaar oude skeletten blootgelegd, maar hoe ze daar waren terechtgekomen was initieel een raadsel.
Wetenschappers kregen twee weken de tijd om hun veldwerk te doen, daarna werd de site onherroepelijk volgestort met beton. Daarop maakten ze een 3d-scan van de site en namen botten mee voor onderzoek.
Giftige algen
In een gerenomeerd wetenschappelijk tijdschrift voor biologie onthullen wetenschappers nu dat de beesten op vier verschillende momenten in het massagraf zijn terecht gekomen, met enkele duizenden jaren verschil. Allicht zijn ze overleden door het toedoen van giftige algen, maar dat kan niet met honderd procent zekerheid gezegd worden. Er werden immers geen algencellen in de grond teruggevonden, wel sporen die wijzen op de aanwezigheid ervan.
Omdat de dieren allemaal in ongeveer dezelfde houding lagen - in dezelfde richting en ondersteboven - kwamen de wetenschappers al gauw tot de conclusie dat de walvissen dezelfde doodsoorzaak hadden.
Met een vloedgolf de woestijn in
Maar hoe kwamen ze in het midden van de woestijn terecht? Ook daarop hebben de onderzoekers nu een antwoord geformuleerd. Na verloop van tijd belandden de overleden zoogdieren in een riviermonding, waarna het springtij (of mogelijk zelfs vloedgolven) de dieren op de nabijgelegen zandvlakten wierp. Daar raakten ze bedolven onder verse lagen aarde.
Bij de lokale bevolking was de regio al langer bekend als 'walvissenkerkhof', omdat sommige botten boven het zand uitstaken. De plaats kreeg de naam Cerro Ballena, of 'Walvisheuvel', maar wetenschappers kregen pas de kans om de site grondig te onderzoeken wanneer de Pan-Amerikaanse weg (een netwerk van wegen van Alaska tot Argentinië) verbreed diende te worden.
Vermoedelijk liggen in dezelfde regio nog veel meer zeezoogdieren begraven. De Universiteit van Chili werkt daarom momenteel aan een researchfaciliteit om de ruimere streek verder te onderzoeken.
