Overleden moeder is belangrijkste kracht achter Obama

Barack Obama heeft na een maandenlange campagne de meerderheid van de Amerikanen achter zich gekregen. Daar heeft zijn uitstraling en zijn talent om duizenden mensen toe te spreken ongetwijfeld iets mee te maken. De grote kracht achter Obama is zijn moeder Ann Soetoro. Ze is overleden in 1995, maar Obama heeft veel van zijn kwaliteiten aan haar te danken. HLN.BE vertelt haar verhaal.

Stanley
Moeder Obama werd in 1942 geboren. Haar ouders noemden haar Stanley omdat haar vader eigenlijk een jongen wilde. Haar hele jeugd kampte ze met dat ongemak. Overal waar ze kwam moest ze uitleggen waarom ze zo heette en natuurlijk kreeg ze ook vaak met pesterijen te maken. Gedurende haar leven heeft ze wel vier verschillende namen gehad. Ze volgde lessen filosofie en was erg geïnteresseerd in wat er in de wereld gebeurde. Haar vriendinnen dachten dat ze een carrièrevrouw zou worden, maar toen ze tot de universiteit van Chicago werd toegelaten, mocht ze niet gaan van haar vader. Hij vond dat ze te jong was om alleen in zo'n grote stad te wonen.

Huwelijk
Stanley en haar ouders verhuisden vaak. De laatste trip bracht haar naar Hawaï. Daar schreef ze zich in aan de universiteit. Ze liet zich intussen aanspreken met Ann en leerde er Barack Obama Sr. kennen. Die had veel bekijks op de campus, want hij was één van de eerste Afrikanen die aan de universiteit studeerde. Ann en Barack raakten bevriend en haar ouders besloten de jongeman een keer uit te nodigen. Haar vader merkte, volgens de beschrijvingen van de jonge Obama in zijn boek 'Dreams from My Father', niet op dat zijn dochter de hand van de zwarte bezoeker vasthield. Haar moeder zag het wel, maar besloot hun geheim te bewaren. Enkele maanden later, op 2 februari 1961, stapten Ann en Barack in het huwelijksbootje. Ann was toen al drie maanden zwanger van Barack. Niemand was uitgenodigd en ook hun vrienden hoorden pas later van het huwelijk.

Echtscheiding
Toen de jonge Obama bijna één jaar was, kreeg zijn vader de aanbieding om verder te studeren aan Harvard. Barack en zijn moeder bleven achter. Nadien trok zijn vader naar zijn thuisland Kenia. Hij wilde zijn nieuwe gezin meenemen, maar Ann besloot hem uiteindelijk niet te volgen. Bovendien had haar echtgenoot nog een vrouw uit een al dan niet legaal huwelijk in Kenia wonen. In 1964 vroeg ze de echtscheiding aan. Ann ging opnieuw studeren en daar leerde ze een nieuwe man kennen. Lolo Soetoro was eveneens een buitenlandse student en Ann besloot hem wel te volgen. Zo kwam ze met Barack in Indonesië terecht.

Indonesië
Indonesië was een arm land. Ann en Barack waren de eerste buitenlanders die in de buitenwijken van Jakarta kwamen wonen. Obama kreeg wel vaker te maken met pesterijen, maar daar ging hij blijkbaar goed mee om. Zijn moeder gaf geld aan iedere bedelaar die ze zag. Stiefvader Lolo lachte er soms mee. "Je moeder heeft een klein hartje", zei hij ooit tegen Barack. Terwijl Ann steeds meer geïntrigeerd geraakte door Indonesië, wist Lolo zich aan te passen aan de westerse wereld. Hij kreeg meer kansen en slaagde erin met zijn gezin naar een aangenamere buurt te verhuizen. Maar Ann vond al de feestjes waar hij haar mee naartoe nam maar niets.

Racisme
Ann vond een job als leerkracht Engels aan de Amerikaanse ambassade. Ze hield zich ook enorm bezig met racisme. Ze was van oordeel dat alle mensen onder hun huidskleur eigenlijk hetzelfde zijn. Ze probeerde Obama en zijn zus, die in 1970 geboren werd, dan ook goed op te voeden. Zo moest ook de poppencollectie van haar dochter een bont allegaartje van rassen en kleuren zijn. "Het waren precies de Verenigde Naties", vertelt haar dochter. In 1971 besloot Ann om haar zoon terug naar Hawaï te sturen waar haar ouders voor hem zouden zorgen. Een jaar later keerde ze zelf ook terug naar Hawaï om er een opleiding over Indonesië te volgen. Haar echtgenoot bleef achter en hoewel hij haar regelmatig kwam bezoeken, zouden ze nooit meer samenleven. In 1980 vroeg Ann opnieuw de echtscheiding aan.

Kanker
Toen Obama veertien was, keerde Ann terug naar Indonesië om er veldwerk te verrichten. Barack besloot haar dit keer niet te volgen en verkoos bij zijn grootouders te blijven. Ann legde zich hierbij neer en vertelde vrienden in Indonesië dat haar zoon enkel geïnteresseerd is in basketbal. Samen met haar dochter zou ze nog veel reizen om in 1992 eindelijk haar eindverhandeling over Indonesië, een werkstuk van 1.000 bladzijden, af te ronden.

Twee jaar later voelde Ann plots pijn in haar maag toen ze bij een vriendin in Jakarta bleef eten. Volgens een dokter was het niet meer dan een indigestie. In Hawaï bleek echter dat ze kanker had. Kort daarop stierf ze op 52-jarige leeftijd. Obama heeft zich altijd beklaagd dat hij niet aan haar zijde stond toen ze overleed. (gb)