Tatoeages 'zichtbare littekens' voor slachtoffers terreuraanslag Bataclan
Volgende week is het precies twee jaar geleden dat Frankrijk het doelwit werd van één van de bloedigste aanslagen ooit in het land. Op 13 november 2015 schoten terroristen in totaal 130 mensen dood op verschillende locaties in en rond Parijs, waaronder de concertzaal Bataclan. Veel overlevenden en nabestaanden blijken zich na die terreuraanslagen te hebben laten tatoeëren.
Floriane liet een klavertje vier tatoeëren, en ook een duif en het woord ‘hoop’. Omdat ze zich elke dag realiseert wat een geluk ze had te kunnen ontsnappen aan de kogels. Ludmila koos drie tatoeages. Het werden een muzieknoot, het getal ‘13’ en het woord ‘fuck’. De muzieknoot vanwege het concert waar ze bij was. Het cijfer: "Omdat het op een vrijdag de 13e gebeurde. En: Fuck de terroristen!"
"Ik was die avond in de Bataclan met mijn echtgenoot", aldus Maureen. "We konden ontkomen, waren niet gewond maar wel voor het leven getekend." Ze was getraumatiseerd. Pas na lange tijd kon ze haar ‘normale’ leven weer oppikken.
Later doodgaan
Recent besloot ze zich te laten tatoeëren, met de woorden die haar levensmotto werden, nà de terreuraanslagen: ‘Overleven: herboren worden, groeien en pas later doodgaan’. Maureen was lid van een slachtoffervereniging en merkte dat méér overlevenden hadden gedaan wat zij had gedaan: een tatoeage nemen als herinnering. Al snel besloot ze de krachten te bundelen: leden van de vereniging zijn benaderd om zich te laten fotograferen met hun tatoeages. Voor een fotoboek. De eerste beelden zijn nu door persbureau AFP gepubliceerd.
Manon was in café-restaurant Le Petit Cambodge, op die avond van 13 november 2015. Terwijl de terroristen in een auto langskwamen en het vuur op de klanten openden, kon zij zich in veiligheid brengen. Ze liet op haar bovenarm een leeuw tatoeëren met daarom heen de woorden ‘Fluctuat nec mergitur’, vrij vertaald: ‘geslagen door de golven maar ik ga niet ten onder’.
Als je alleen psychologische problemen hebt, heb je het gevoel dat je eigenlijk geen slachtoffer bent.
Die tatoeage dient een doel, zegt Manon: "Als je alleen psychologische problemen hebt door wat er die avond is gebeurd, heb je het gevoel dat je eigenlijk geen slachtoffer bent. Je hebt alleen onzichtbare littekens." Haar tatoeage is nu haar zichtbare litteken.
Geen uithangbord
"Ik was niet gewond maar ik wilde wel iets laten zien", aldus David die werd gegijzeld in de Bataclan. Hij liet ‘13 november’ op zijn onderarm zetten. Hij wil er niet met uitpakken, wordt benadrukt. "Ik wilde dat er iets te zien was maar het hoefde nou ook geen uithangbord te worden, ‘Ik was in de Bataclan’ ofzo", aldus Ruben, die zes maanden in het ziekenhuis lag. Ook hij koos op zijn onderarm voor de woorden ‘Fluctuat nec mergitur’.
Stéphanie raakte gewond en liet juist expres een phoenix tatoeëren op de plek op haar arm waar een kogel naar binnen ging, als teken ‘dat een nieuw leven mogelijk is, ondanks die gruwelijke avond’.
