Vermiste Surti was in Maleisië voor de liefde van haar leven

Surti Dahlia was de enige Nederlandse passagier in de van de aardbodem verdwenen Boeing 777. Het is het dramatisch einde van de vakantie waarop de 50-jarige Amsterdamse eindelijk de liefde van haar leven hoopte te treffen. Hij kwam niet opdagen, zij zal nooit meer thuis komen.

Onthutste gilletjes ontsnappen uit de monden van tientallen kerkgangers. Zojuist heeft de dominee van het Indonesisch-Nederlandse christengemeente Air Hidup verpletterend nieuws gebracht.

'Zuster Surti' zat in het ramptoestel, dat spoorloos is verdwenen. Ze kunnen het amper geloven. Voor de dienst begon gonsde het gisteren nog van de geruchten: Surti zou gewoon komen, ze had het overleefd.

Esther Telehala had dolgraag gewild dat die geruchten klopten. Zij zou Surti, de geboren Indonesische, reislustige en ondernemende vrouw met wie ze bevriend was, deze ochtend van het vliegveld halen.

Ontbijten
"Surti's ex-man Farid zou met me meegaan. Het vliegtuig zou heel erg vroeg landen, hij heeft zelf geen vervoer. We waren van plan samen te ontbijten, zodat Surti en ik daarna samen naar de dienst zouden kunnen."

Daar ontbrak Surti bijna geen zondag. Alleen als ze op één van haar buitenlandse reizen was, liet ze verstek gaan. Bijvoorbeeld omdat ze op bezoek ging bij haar familieleden in Indonesië. Ditmaal was Surti echter niet alleen vertrokken om hen op te zoeken. Via internet had ze een man leren kennen. Hij was misschien wel de ware, zo vertelde ze in de kerk. In Maleisië zou ze hem ontmoeten.

Nancy Firelli Soekrasno vertelt: "Die man is nooit op komen dagen. Eenmaal in Maleisië meldde alleen een zogenaamde broer zich. Toen ze aan de taxichauffeur vroeg of hij haar naar het opgegeven adres wilde brengen, weigerde hij. Het was een veel te gevaarlijke buurt."

"Surti was zo hard op zoek naar de liefde. We hebben haar nog gewaarschuwd als ze weer via Facebook werd benaderd door iemand die zei dat hij militair was, of een ander verhaal had. 'De volgende keer wordt het nog je dood,' werd nog tegen haar gezegd. Nu lijkt het alsof we in een film zijn beland. Wat is er gebeurd?"

Een andere vriendin benadrukt hoe warm en vriendelijk Surti was. "Toen die vriend niet kwam opdagen, zei Surti: 'Het is goed zo'. Ze zou doorreizen naar haar familie, op Sumatra, voor wie ze vanuit Nederland zorgde. Dat was het hoofddoel van haar reis.

Nooit bang
Maar nadat wij elkaar leerden kennen, 5 jaar geleden, zijn we er altijd voor elkaar geweest. Surti reisde veel. Eén keer ging het er heftig aan toe, in een vliegtuig waarin ze met mijn dochter zat. Ze was nooit bang, ook toen niet. 'Het komt goed,' zei ze. Voordat ze uit Kuala Lumpur vertrok hebben we nog gechat. Het ging goed met haar."

Over de vriendschap vertelt de vriendin in Surti's huis, in het Amsterdamse Osdorp. Ze is op bezoek bij Surti's ex-man Farid, die daar nog verblijft. Tranen schieten in zijn ogen. "Ik heb haar nog geholpen met inpakken. Op haar bed heeft ze nog gebeden. 'Zorg goed voor mijn huis', zei ze. Ik snap er niks van. Waarom zat ze in dit vliegtuig? Waarom vloog ze via Peking? Normaal nam ze nooit die route. En nu komt ze niet meer terug. 9 jaar waren we samen. En nu? Mijn leven is verwoest, kapot."