De echte reden voor de 'middagdip'
Te weinig slaap, te veel koffie, een te zware lunch... allerlei verklaringen voor de 'middagdip' zijn al de revue gepasseerd. Al is er nog een belangrijke factor: het kantoor zelf. Hoe dan? Door te weinig verluchting zit er te veel koolstofdioxide (CO2) in de lucht, waardoor je minder alert bent en slechtere beslissingen neemt. Er is geen reden tot paniek: de gemeten niveaus zijn niet schadelijk voor de gezondheid, enkel voor je concentratievermogen.
Dat concluderen Amerikaanse wetenschappers na metingen in verschillende kantoren en scholen.
Buiten is de gemiddelde concentratie van CO2-deeltjes 380 per miljoen. In kantoren werd tussen meestal de 1.000 deeltjes per miljoen niet overschreden, tenzij in meeting rooms na een lange vergadering. Het zou meteen verklaren waarom het vaak moeilijk is geconcentreerd te blijven in een meeting. In klassen werden nog meer deeltjes gemeten: tussen 1.000 en zelfs 3.000 deeltjes per miljoen.
De gemeten niveaus zijn niet gevaarlijk voor de gezondheid, maar kunnen wel verklaren waarom het concentratievermogen lijdt onder lange periodes in slecht verluchte ruimtes. De onderzoekers stelden zelfs een direct verband vast tussen koolstofdioxide en werkprestaties: hoe meer van het eerste, hoe slechter het gesteld was met het laatste.
Bij een niveau van 1.000 (gemiddeld voor kantoren) daalden de resultaten van de werknemers op 6 van de 9 tests. Bij een niveau van 2.500 verslechterden de resultaten nog.
De verklaring is simpel: te weinig ventilatie en verluchting, uit economische en ecologische overwegingen. Er mag zo weinig mogelijk warmte verloren gaan, en dus worden vele ruimtes quasi hermetisch afgesloten.
"Er is altijd gedacht dat de CO2-niveaus binnenskamers gewoon niet belangrijk waren omdat ze geen directe impact hadden op mensen. Daarom waren onze resultaten toch redelijk verrassend en niet mis te verstaan", verklaart wetenschapper en co-auteur William Fisk van Lawrence Berkeley National Laboratory aan de University of California.
Eerdere studies vonden wellicht geen verband omdat ze maar keken vanaf niveaus van 10.000 tot 20.000 deeltjes per miljoen, het niveau waarvan wetenschappers dachten dat dan de nadelen zichtbaar zouden beginnen zijn. Maar een tiende van dat niveau heeft blijkbaar ook al zijn effect.
De studie richtte zich enkel op het maken van beslissingen, niet op het leerproces maar de wetenschappers achtten het 'goed mogelijk' dat ook de prestaties van leerlingen lijden onder de slechte luchtkwaliteit. Eerder werd al vastgesteld dat het met de klaslucht slecht gesteld is in ons land.
