HLN.BE beleeft Rihanna's waanzin aan den lijve
Onversneden waanzin is het. Drie dagen de hort op met Rihanna en haar '777'-circus. Van Londen naar New York en terug. Op 72 uur zo'n schamele zes uur in een bed kunnen liggen, in ijltempo de kunst van de hazenslaapjes onder de knie krijgen. Jetlag? Koudweg negeren. 'Go with the flow and shine like a diamond'. Was ze niet zo vaak van huis weg, ik zou haar adopteren.
Welgeteld vierentwintig uur in New York: net lang genoeg om de dolle vibe te voelen en getuige te zijn van Ri-Ri's enthousiaste thuiskomst. Te kort om helemaal ten prooi te vallen aan de Thanksgiving-koopgekte. Net goed.
Zeven zeven zeven
Even kort: maandag vertrekken we naar Londen, waar we 's avonds Rihanna voor het eerst aan het werk zien tijdens haar '777 Tour'. Zij heeft dan, samen met 150 journalisten en fans van over de hele wereld, al Mexico City, Stockholm, Berlijn en Parijs achter de kiezen.
Zeven concerten op zeven dagen tijd, van hot naar her in een privé Boeing 777 volgeladen met bier, champagne, cognac en tequila: een geniale en volledig gesponsorde promo-campagne voor haar nieuwe album 'Unapologetic'. De meest ge-like-te artieste op Facebook zet kwaad bloed omdat ze amper communiceert met haar reisgenoten. Logistiek is het dan ook een huzarenstuk van zal ik je daar, en het meisje moet er wel elke avond staan. Nu zeggen we: respect! Ze heeft het geflikt, en hoe!
Warmwaterkruik
Zonder Chris Brown, we horen het u al denken. De kerel die haar drie jaar geleden verrot sloeg en daarvoor tot vijf jaar voorwaardelijk werd veroordeeld, zingt op het nieuwe album het duet 'Nobody's Business' met haar en inmiddels noemt ze hem weer haar Grote Liefde. Het zijn onze zaken niet, maar in nood mag ze altijd bij ons komen schuilen. De logeerkamer staat klaar, een warmwaterkruik voor koude nachten is optioneel.
Ultieme energiestoot
Rihanna palmt ons pas in New York helemaal in. Het slotakkoord van de tournee overtreft de zes andere ritten op deze roekeloze rollercoaster. In de hippe concertzaal Webster Hall perst ze de ultieme energiestoot uit haar schier goddelijke lijf.
Uitdagend en sensueel bewegend, als een ondeugend schoolmeisje dat gauw het honkbalshirt van haar vriendje over haar babydoll heeft gegooid, deelt ze de ene uppercut na de andere rake rechtse uit. Het ontvankelijke publiek van straatwijze hipsters laten het zich welgevallen.
Jay-Z in da house
Ontdekker en beschermheer Jay-Z kijkt met een brede grijns toe. Tijdens de afterparty in zijn '40/40 Club' klinkt hij met een exquise Hennesy op een nieuw hoofdstuk in het ongelooflijke succesverhaal van het goudkippetje van zijn DefJam-label.
In New York hangt een zekere 'je ne sais quoi' in de lucht die Rihanna na deze uitputtingsslag weer oplaadt als een opgewonden Duracell-konijn. Ligt het aan de wietlucht in deze concerttent (denk aan de AB, maar dan met een cocktailbar achterin de zaal)?
Het helpt natuurlijk als een van de managers van DefJam in zijn dubbelrol als DJ Reflex het publiek opwarmt met old school hiphop en hypnotiserende dub. Een publiek van nieuwsgierige muzikanten, hiphoppers van de coolste soort en - je kan er echt niet naast kijken - onwerelds mooie vrouwen in het kleurenpallet van roomsoes over caramel tot fondant. Een dik uur te laat op het podium verschijnen, is ook een truc die bij Rihanna zijn effect niet mist.
Wulpse tijgerin
Het geluid is loeihard, haar stem is dubbel zo krachtig als de dag voordien in Londen en de powergitaar van 'musical director' Nuno Bettencourt houdt plots wél steek. Alle ogen zijn uiteraard op Rihanna gericht. Hoe kan het anders? Het meisje staat met een jutezak en hier wekt ze als een wulpse tijgerin smeulende begeerte op.
Enfin, u merkt dat ons slaapgebrek onze fantasie niet voor de voeten loopt. Eens de concertzaal verschroeid achtergelaten, gaat het richting 40/40 Club voor de afterparty.
De club is een toonbeeld van Jay-Z's schrandere ondernemerszin. Het interieur is vintage sixties, als een decor voor de wildste 'Mad Men'-fuiven. Alleen: om van het ene niveau naar het andere te gaan, moet je telkens in de rij gaan staan. De sociale ladder bestijgen doe je niet zonder moeite. Ook typerend: aan de muren hangen plasmaschermen die ononderbroken reclame voor cosmetica en ander luxesoul spuien.
Rihanna schrijdt de tent binnen, cool as fuck en alweer om door een ringetje te halen. Ze wordt omstuwd door fans, het is drie uur des nachtes en we lippen 'Sheraton Hotel, room 1446' in haar richting. Een mens kan maar proberen. Zes uur later gaat de wekker en schiet het door mijn hoofd: dit meisje kan verdomd veel, maar liplezen is er niet bij. In welke kleur zei je ook weer dat we de logeerkamer moeten herschilderen?
