Hoe Fichtner van een rijdende trein op een paard sprong

Er zijn maar weinig acteurs die verkiezen om de meeste stunts zelf te doen, maar William Fichtner was vastberaden om tijdens de opnames van 'The Lone Ranger' zelf van een rijdende trein op een paard te springen. Daarbij kreeg hij de hulp van de gerenommeerde stuntcoördinator Tommy Harper. Fichtner legde me tijdens ons interview uit hoe ze dat in Godsnaam voor elkaar hebben gekregen: "We hebben het eerst zonder snelheid geprobeerd, dan zijn we naar een snelheid van vijf kilometer per uur gegaan, dan naar acht en dan naar dertien. Maar dat is wat de beste (stuntmannen) doen. Ze nemen geen risico's. Ze bereiden alles zo goed voor, dat je op 'de grote dag' de kans krijgt om er iets speciaals van te maken."

"Eerst en vooral gefeliciteerd met je nieuwe film. Ik heb er van genoten. Het een grappige film!"

William Fichtner: "Het is geen 'funny ha ha sitcom humor'. Er wordt tegelijkertijd ook een verhaal verteld, en er is niemand die dat beter kan dan Gore (Verbinski). En we hebben ook heel veel aan Johnny (Depp) te danken. Johnny kijkt naar realistische momenten die zijn personage meemaakt, wat hij denkt en hoe hij op bepaalde dingen reageert... het is zo simpel maar dat zijn wel de grappigste dingen die er bestaan! Niemand doet dat beter dan Johnny Depp."

"Je speelt Butch (Cavendish) in deze film. Ik moet eerlijk toegeven dat ik je amper herkende in de film, al ga ik er van uit dat de filmmakers wilden dat je er zo griezelig mogelijk uitzag."

Fichtner: "Griezelig?"

"Ja."

Fichtner: "Denk je dat?"

"Ik denk dat hij er heel griezelig uitziet!"

Fichtner: "Kom op, hij is een heel knappe kerel!"

"Ik zou hem 's nachts niet tegen het lijf willen lopen."

Fichtner: "Nee, dat zou ik ook niet willen!"

"Kan je ons iets meer vertellen over hoe het was om de kostuums van je personage te passen?"

Fichtner: "Dat was geweldig. We hebben dat een paar dagen voor de opnames gedaan toen ik net in Albuquerque was aangekomen. Het duurde drie uur om de make-up aan te brengen, gewoon om te kijken welke look we zouden uitkiezen. Als acteur kijk je naar dingen die je inspireren. Dat kan een personage zijn, kostuums of make-up. Maar ik ben nog nooit geïnspireerd geweest door een look zoals ik dat bij (Butch) wel had. Van zodra je de kleren aantrekt en de make-up opdoet, dan is het echt heel gemakkelijk om je in je (personage) in te leven. Ik herinner me nog dat we aan de look bezig waren, en ik dacht: 'Het zou geweldig zijn als ik nu naar een tankstation zou gaan om een cola light te gaan halen.' Gewoon met die look, het gebit en alles wat daarbij hoort."

"Je zou dat echt eens moeten doen. Of heb je dat misschien al geprobeerd?"

Fichtner: "Nee, ik heb het nog nooit gedaan. Ik ben er zeker van dat (de politie) me zou aanhouden!"

"We zijn vandaag in New Mexico, maar jullie hebben nog in vier andere staten opnames gedaan. In Arizona, Utah, New Mexico,..."

Fichtner: "Colorado. En terug naar Californië."

"Hoe was het om telkens van de ene plaats naar de andere te gaan voor de opnames? Dat moet niet gemakkelijk geweest zijn als je weet hoeveel mensen bij de opnames van de film waren betrokken."

Fichtner: "Het was allesbehalve moeilijk. We hadden een gigantische crew, het was veruit de grootste crew waar ik ooit mee aan een film gewerkt heb. De beste mensen uit de business hebben aan deze film gewerkt. Van Jerry Bruckheimer tot Gore Verbinski. Wanneer je zo'n goede crew en een goede sfeer op de set hebt, dan is het juist leuk om naar een nieuwe (filmlocatie) te gaan. We praatten daar ook altijd over: 'Hey, dit is best cool. Heb je dit geprobeerd? Heb je op een quad gereden? Ben je gaan paardrijden?' Het was één van de beste ervaringen aller tijden."

"En het is eens iets anders dan in een studio in Toronto of Vancouver te zitten."

Fichtner: "Niet dat daar iets mis mee is. I love Toronto! (Maar het is gemakkelijker te begrijpen waar het over gaat) wanneer je het over een bepaalde scène hebt terwijl je het echte landschap voor je hebt."

"Hoe was het om terug op een paard te zitten? Ik hoorde dat je al 38 jaar niet meer op een paard had gezeten."

Fichtner: "Ja, ik had er toen een kwartiertje op gezeten en ik vond dat ik toen al genoeg had paardgereden voor de rest van mijn leven! Ik heb mijn paard ontmoet op de dag dat ik van het vliegtuig stapte om aan de opnames van ('The Lone Ranger') te beginnen. Ik heb tegen de wranglers gezegd dat ze mij moesten leren hoe ik hem moest op- en afzadelen. Ik wilde me vanaf het allereerste moment op mijn gemak voelen bij dat paard. RJ (is zijn naam)."

"Je hebt één van de stunts zelf gedaan waar je van een rijdende trein rechtstreeks op een paard bent gesprongen. Hoe heb je dat gedaan?"

Fichtner: "Ik heb er met een geweldige stuntcoördinator, Tommy Harper, vanaf de eerste dag (van de opnames) aan gewerkt. We hebben het eerst zonder snelheid geprobeerd, dan zijn we naar een snelheid van vijf kilometer per uur gegaan, dan naar acht en dan naar dertien. Maar dat is wat de beste (stuntmannen) doen. Ze nemen geen risico's. Ze bereiden alles zo goed voor, dat je op 'de grote dag' de kans krijgt om er iets speciaals van te maken. En ik denk dat het heel speciaal was!"

"Hoe kijk je terug op de opnames die zeven maanden hebben geduurd?"

Fichtner: "The best! Eén van de hoogtepunten uit mijn leven. Echt waar."

'The Lone Ranger' draait vanaf vandaag in de Belgische bioscoopzalen.