امدادگران نیپال برای یافتن کارکنان نیروگاه‌های برق‌آبی دامنه کوه را منفجر کردند

خانواده‌های بیش از ۶۰۰ کارگری که گمان می‌رود در شبکه‌ای گسترده از تونل‌های پر از گل‌ولای در امتداد رودخانه تریشولی در نیپال گرفتار شده‌اند، همچنان امیدوارند عزیزان‌شان زنده پیدا شوند.

امدادگران روز دوشنبه نیز به تلاش برای دسترسی به این افراد ادامه دادند. آنها با استفاده از مواد منفجره در دامنه کوه شکاف ایجاد و سپس هوا را به داخل مجتمع تریشولی-۳پمپاژ کردند چون نگران‌اند که فرصتی حیاتی برای نجات بازماندگان در حال از دست رفتن باشد.

آنوشیلا بانداری، همسر اوروس بانداری، انجینیر ۳۳ ساله‌ای که در محل اجرای یک پروژه ناپدید شده است، به بی‌بی‌سی نیپالی گفت: «آرزو می‌کنم بتوانیم او را پیدا کنیم. آرزو می‌کنم به خانه برگردد.»

این در حالی است که به گفته نهاد مدیریت بحران نیپال، شمار قربانیان سیل در منطقه مرزی نیپال و تبت، چین، به ۹۳۹ نفر رسیده است.

این نهاد همچنین برآورد خود از شمار ناپدیدشده‌ها را بازبینی کرده و آن را ۳ هزار و ۹۲۵ نفر اعلام کرده است که ۵۹۲ نفر از آنها شهروندان خارجی هستند.

گمان می‌رود حدود یک نفر از هر هفت فرد ناپدیدشده از کارکنان نیروگاه‌های برق‌آبی باشند. بالندرا شاه، نخست‌وزیر نیپال، روز دوشنبه گفت ۲۷۹ نفر از محل این نیروگاه‌ها نجات داده شده‌اند.

عملیات امداد و نجات تحت هدایت یک تیم بین‌المللی متشکل از نیروهای نظامی چین و نیپال درجریان است. کارشناسانی از هند، کوریای جنوبی و استرالیا نیز در این عملیات مشارکت دارند.

سیتا پاندی، که همسرش هنگام وقوع سیل در این نیروگاه مشغول کار بود، به روزنامه کانتی‌پور چاپ نیپال گفت: «هنوز ۵۰ درصد امید دارم که او زنده باشد، چون در داخل تأسیسات سامانه تأمین اکسیژن وجود دارد.»

نیپال به شدت به انرژی برق‌آبی وابسته است و سال‌ها برای توسعه پروژه‌های متعدد در امتداد رودخانه‌های کوهستانی خود سرمایه‌گذاری کرده است. مقام‌ها می‌گویند دست‌کم ۱۱ پروژه برق‌آبی، چه در حال بهره‌برداری و چه در دست ساخت، در این سیلاب‌ها آسیب دیده‌اند.

امدادگران از آخر هفته گذشته پمپاژ هوا به یکی از تونل‌ها را آغاز کردند، اما خانواده افراد گیرمانده می‌گویند این اقدام باید زودتر انجام می‌شد.

یک تیم امدادی صبح دوشنبه توانست وارد تونلی منتهی به یکی از نیروگاه‌های برق‌آبی شود، اما پس از آنکه اثری از افراد گیرافتاده نیافت، از محل خارج شد.

جیبان خادکا که یکی از بستگانش نیز در این نیروگاه گرفتار شده است، به کانتی‌پور گفت: «هرچه زمان بیشتری می‌گذرد، امید ما کمتر می‌شود. این عملیات باید بسیار سریع‌تر پیش برود، چون برای ما هر ثانیه اهمیت دارد.»

او افزود: «این عملیات به شکلی ناامیدکننده کند پیش می‌رود.»

بالندرا شاه، نخست‌وزیر نیپال، می‌گوید عملیات جست‌وجو و نجات «تشدید شده است» و تأکید کرد که این سیلاب‌ها «رویدادی عادی» نبوده‌اند.

او افزود: «این حادثه نشان می‌دهد خطراتی که در منطقه هیمالیا با آن روبه‌رو هستیم، همزمان با تغییرات اقلیمی در حال افزایش است.»

نخست‌وزیر نیپال، اواخر دوشنبه در پیامی در فیسبوک نوشت: «اکنون زمان آن رسیده است که فجایعی را که در نتیجه تغییرات اقلیمی با آن روبه‌رو هستیم، با جدیت در جامعه بین‌المللی مطرح کنیم.»

پریا خارل نیز از جمله افرادی است که با نگرانی در انتظار دریافت خبری از یکی از اعضای خانواده خود است. برادر او، میلان، هنگام وقوع سیل به عنوان انجینیر در نیروگاه برق‌آبی «آپِر تریشولی-۱» مشغول کار بود.

او به بخش نیپالی بی‌بی‌سی گفت: «کسانی که از محل نیروگاه بازگشته‌اند، می‌گویند افرادی همچنان در داخل تونل هستند. بنابراین هنوز امید هست که اگر نیروهای ارتش به سرعت به آنها دسترسی پیدا کنند، بتوان جان‌شان را نجات داد.»

آرنولد دیکس، یک انجینیر استرالیایی که از راه دور در عملیات جست‌وجو در تونل‌های زیرزمینی به مقام‌های نیپال کمک می‌کند، گفت نیروهای امدادی برای یافتن مسیر تونل‌ها با دشواری‌های زیادی روبه‌رو بوده‌اند.

او به بی‌بی‌سی گفت: «نشانه‌های محل دقیق این تونل‌ها از بین رفته است. همه چیز ناپدید شده و منطقه شبیه سطح ماه به نظر می‌رسد.»

دیکس گفت پس از آنکه نیروهای امدادی محل نیروگاه‌ها را شناسایی کنند، می‌توانند بهترین روش دسترسی به آنها را تعیین کنند؛ روشی که معمولاً شامل حفاری و «منفجر کردن تخته‌سنگ‌ها» است.

او که پیش از این ریاست انجمن بین‌المللی تونل‌سازی را بر عهده داشته، افزود: «در اینجا تخته‌سنگ‌هایی وجود دارد که از یک خانه هم بزرگ‌ترند. در تمام عمرم چنین چیزی ندیده بودم. این عملیات واقعاً فوق‌العاده و بی‌سابقه است.»

سخنگوی وزارت صحت نیپال در گفت‌وگو با بخش نپالی بی‌بی‌سی گفت، تاکنون تنها هویت ۴ درصد از حدود ۹۰۰ جسدی که پیدا شده‌اند، شناسایی شده است.

در منطقه چیتوان، که درنقطهٔ پایین‌ محل وقوع سیلاب موقعیت دارد، مراسم تدفین موقت برگزار شده است. رودخانه‌های نیپال نزدیک به ۳۰۰ جسد را به سواحل این منطقه منتقل کرده‌اند.

بوی شدید اجساد در فضا پیچیده بود و افرادی که لباس‌های سفید حفاظت فردی (PPE) از جمله ماسک به تن داشتند، اجساد شناسایی‌نشده را به لاری‌ها منتقل می‌کردند.

در طول روزهای گذشته، بخش وسیعی از جنگل‌های حاشیه شهر برای ایجاد محل دفن موقت آماده شد. کارکنان طبی و داوطلبان نیز در حال نمونه‌برداری و استخراج دی‌ان‌ای از بقایای اجساد شناسایی‌نشده بودند.

گانش آریال، مقام ارشد دولتی منطقه، به بی‌بی‌سی نیپالی گفت که بستگان قربانیان پس از شناسایی هویت اجساد از طریق آزمایش دی‌ان‌ای، می‌توانند پیکر عزیزان خود را تحویل بگیرند.

او گفت: «ما در اینجا به اندازه کافی سردخانه نداریم... ناچار شدیم به عنوان آخرین راه‌حل، از سیستم دفن موقت استفاده کنیم. واقعاً با وضعیتی فراتر از توان معمول خود روبه‌رو شده‌ایم.»

در تبت، بر اساس گزارش رسانه‌های دولتی چین، شمار رسمی جان‌باختگان به ۱۶ نفر رسیده و ۵۴۶ نفر نیز مفقود اعلام شده‌اند. انتشار تصاویر و ویدیوهای مربوط به سیلاب در چین با محدودیت‌های شدید سانسور مواجه بوده است.

مقام‌های چینی برای افرادی که در فضای مجازی گمانه‌زنی کرده‌اند شمار قربانیان بسیار بیشتر از آمار رسمی است، «مجازات‌های اداری» در نظر گرفته‌اند. این مجازات‌ها می‌تواند از تذکر و جریمه نقدی تا بازداشت‌های کوتاه‌مدت را شامل شود.

در نیپال نیز مقام‌ها دستور داده‌اند محتوای اینترنتی‌ای که از نظر آنها حاوی اطلاعات نادرست درباره این سیلاب‌هاست، حذف شود.