Biografie Steven Vanackere
Steven Vanackere was in de regering-Di Rupo CD&V-vicepremier en minister van Financiën en Duurzame Ontwikkeling, belast met Ambtenarenzaken. De jongste weken kwam hij in de problemen door het Belfius-dossier en de rol van het ACW daarin. Vanackere behoort zelf tot de ACW-zuil. Binnen de meerderheid en zijn eigen partij groeide het ongenoegen over de communicatie van de vicepremier.
Vanackere werd op 4 februari 1964 geboren in het West-Vlaamse Wevelgem, als jongste van vijf kinderen. Zijn vader is Leo Vanackere, in de jaren 1970 parlementslid voor de toenmalige CVP en later provinciegouverneur van West-Vlaanderen. Zoon Vanackere studeert onder meer rechten en economie aan de KU Leuven en is in zijn studententijd preses van het VRG, de kring van de Leuvense rechtenstudenten.
Begin 1990 wordt hij bovendien adviseur van toenmalig CVP-voorzitter Herman Van Rompuy. Dat blijft de jonge Vanackere nauwelijks een jaar, waarna hij als adjunct-kabinetschef aan de slag kan bij de Brusselse minister van Begroting en Financiën, Jos Chabert. In de jaren 1995-1999 is hij er ook kabinetschef.
Zijn parlementaire carrière schiet op gang in 2004, wanneer hij bij de regionale verkiezingen verkozen wordt als Vlaams parlementslid voor Brussel. Hij was lid van de commissie Welzijn, waar hij onder meer werkt rond de zorgverzekering in Brussel, en van de commissies Cultuur, Brussel en Begroting.
De federale ambities van CD&V-boegbeeld en toenmalig Vlaams minister-president Yves Leterme maken de weg in 2007 plots vrij voor een ministeriële carrière. De Vlaamse minister van Welzijn, Inge Vervotte, verkast na een stevige verkiezingsoverwinning met Leterme naar het federale niveau, waarop Vanackere haar portefeuille kan overnemen.
Nauwelijks anderhalf jaar later neemt Vanackere opnieuw de fakkel over van Vervotte, ditmaal federaal. Ze stapt na de val van Leterme I niet mee over naar de bewindsploeg onder Herman Van Rompuy, waardoor er een vacature ontstaat bij Overheidsbedrijven en Ambtenarenzaken. Vanackere krijgt er op die voorlaatste dag van 2008 meteen ook het vicepremierschap bij.
En ook de post van minister van Buitenlandse Zaken dankt Vanackere aan een carrièrewissel van CD&V-kopman Leterme. Na het vertrek van Open Vld'er Karel De Gucht naar de Europese Commissie komt Leterme halfweg 2009 aan het hoofd van de Belgische diplomatie, nog steeds in de regering-Van Rompuy I.
Kort nadien volgt dan een nieuwe stoelendans, wanneer Herman Van Rompuy tot eerste permanente voorzitter van de Europese Raad gekroond wordt. Bij de nieuwe wissel in november 2009 komt Vanackere in het zitje van minister van Buitenlandse Zaken terecht. Hij neemt er in die hoedanigheid ook het vicepremierschap en Institutionele Hervormingen bij. Als minister van Buitenlandse Zaken valt vooral de minder confronterende koers op die Vanackere vaart tegenover de Congolese president Joseph Kabila.
Hoewel Vanackere opklimt naar de partijtop van de CD&V, is het onzeker of hij deel zou uitmaken van de nieuwe regering. Hij heeft naar verluidt immers ambitie om gouverneur van West-Vlaanderen te worden, een functie die zijn vader eind jaren 1970 nog bekleedde. Uiteindelijk wordt hij de eerste man van de CD&V in de regering-Di Rupo en wordt hij bevoegd voor Financiën, dat ruim een decennium onder leiding stond van Didier Reynders (MR).
