Blessure Thorgan Hazard komt bijzonder ongelegen (al is er wel nog hoop)
Thorgan Hazard kon vandaag achter gesloten deuren niet meetrainen met de Rode Duivels. De middenvelder van Borussia Mönchengladbach heeft nog wat last van een knieblessure. "In het slot van de wedstrijd tegen Schalke 04 heb ik een trap tegen mijn knie gekregen, waardoor ik nu met een ontsteking zit", vertelde Thorgan Hazard in Tubeke. "Ik voel me vandaag al beter, maar uit voorzorg heb ik toch nog met de kine gewerkt."
De blessure voor Thorgan komt op een bijzonder ongelegen moment. Kevin De Bruyne is er tegen Bosnië-Herzegovina en Gibraltar niet bij en de voormalige Gouden Schoen is de belangrijkste kandidaat om de winger van Manchester City te vervangen in de basis. "Je weet nooit wanneer je geblesseerd raakt, dat hoort nu eenmaal bij het voetbal. Ik heb gehoord dat ik de vervanger van Kevin De Bruyne zou kunnen zijn. Uiteindelijk ligt de beslissing bij de coach, ik zie nog jongens die in aanmerking komen voor een basisplaats. Als ik morgen niet kan trainen, wordt het wel moeilijk om vrijdag te spelen", beseft Thorgan Hazard, die het in vier selecties maar met één cap en acht speelminuten moet doen. Die dateren intussen al van meer dan drie jaar geleden, toen de Rode Duivels een oefeninterland in en tegen de Verenigde Staten met 2-4 wonnen.
Naast zijn uitstekende vorm van de voorbije maanden - liefst zeven doelpunten en drie assists in elf wedstrijden - kan Thorgan Hazard nog een andere troefkaart op tafel leggen. Borussia Mönchengladbach speelt immers in een systeem dat lijkt op het tactische concept waarmee bondscoach Roberto Martinez zijn elftal begin vorige maand het veld opstuurde in Cyprus. "Bij Gladbach spelen we inderdaad ook met drie verdedigers. De rol van Kevin De Bruyne in Cyprus is dezelfde als die van mij bij mijn club. Dat wil niet zeggen dat ik zoals Kevin De Bruyne zal spelen, ik speel zoals Thorgan Hazard. Ik denk dat iedereen mijn speelstijl wel kent."
Het zou de eerste basisplaats voor Thorgan Hazard bij de Rode Duivels kunnen worden en bovendien ook de eerste keer dat hij samen met zijn oudere broer Eden op het veld staat bij de nationale ploeg. "Enkele jaren geleden was dat vooral nog een droom, nu wordt het steeds meer een doel. Het zou de hele familie deugd doen. Maar het belangrijkste blijft natuurlijk die twee wedstrijden winnen."
