Dit is "de meest onderschatte figuur in Trumps team"
Sinds Keith Schiller in 1999 in het leven van Donald Trump kwam, volgt hij zijn baasje als een trouwe hond. Geen keffertje, maar eerder een pitbull. Eentje van 1m 93. De Amerikaanse president vaardigde hém af als gezant om de ontslagbrief aan FBI-directeur James Comey te bezorgen. Wie is die Schiller, Trumps fixer of manusje-van-alles, die algemeen de "meest onderschatte figuur in Trumps team" genoemd wordt?
Keith Schiller is 58 en een voormalig inspecteur van de New Yorkse politie. Toen hij ergens in 1999 de lokale beroemdheid Marla Maples - Trumps tweede vrouw - en haar bodyguard ontmoette, ging er een lampje branden bij hem. In 2015 zei Schiller daarover: "Ik bekeek hem en was totaal niet onder de indruk van zijn figuur, van zijn fysieke verschijning. Bodyguard, dacht ik bij mezelf, dat kan ik ook. Mensen onder handen nemen is mij niet vreemd."
En zo geschiedde. Schiller - ex-Navy, getrouwd en twee kinderen - werd 18 jaar geleden halftijds lijfwacht van Donald Trump. Hij kwam in 2004 aan het hoofd van de veiligheid van de Trump Organization te staan, nadat hij was afgezwaaid bij de politie. Hij was jarenlang de persoonlijke bodyguard van Trump. Vandaag is hij hoofd van Trumps administratie in de Oval Office.
Zijn laatste wapenfeit: de korte 'beëindigingsbrief' afleveren op de FBI-hoofdkantoren in Washington aan directeur James 'Jim' Comey. Die zat in Los Angeles en vernam het nieuws via de televisie. Fake news, dacht hij eerst, maar in de officiële brief stond wel degelijk: "You are hereby terminated", vrij vertaald als "hier stopt de samenwerking". Schiller had zelf al langer zware kritiek op Comey en zou zo Trumps mening over de FBI-directeur mee beïnvloed hebben. Schiller vond dat Comey niet hard genoeg optrad in het onderzoek naar Hillary Clintons persoonlijke mails. Schillers rol in de hele zaak van het omstreden ontslag zou dan ook net iets verder gaan dan alleen maar het bezorgen van de bewuste brief.
Dat laatste was dinsdag, maar Schiller kwam eerder al in de pers met andere exploten. Hij sloeg in 2015 aan de Trump Tower een demonstrant in het gezicht, na een schermutseling rond een protestbord tegen Trump. Daarvoor hebben Schiller en Trump een proces aan hun been. Het was ook Schiller die een paar dagen eerder een journalist Jorge Ramos hardhandig dwong om een persconferentie te verlaten na een vraag over Trumps immigratiebeleid. In 2007 kwam hij tussenbeide tijdens een opgezet event waarbij Trump worstelpromotor Vince McMahon een slag in het gezicht gaf als deel van de act. Toen die zich misnoegd op Trump wou storten, hield Schiller McMahon tegen en werkte hem tegen de grond.
Hij verdedigt zijn baas dus ook met de vuist als het moet. Schiller behoort dan ook tot het kransje intimi op wie Trump blindeling vertrouwt. De man kan bijna dag en nacht tot bij de president en zijn collega's in het Witte Huis gaan vaak op Schiller voort om Trumps mening of gedrag in te schatten. Kortom: Schiller is zeker een van de mensen die het dichtst bij de Amerikaanse president staan.
LEES HIERONDER VERDER
Toen Trumps schoonzoon, Jared Kushner, in april naar Irak reisde, mocht Schiller wél mee terwijl Irakspecialisten moesten thuis blijven wegens een gebrek aan plaats op het vliegtuig. Ook bij de besprekingen met de Iraakse overheid zat Schiller mee aan tafel. Een exacte omschrijving van Schillers job is er gewoon niet. Klankbord en vertrouweling van Trump, dat zeker. "Hém wil je naast je in het vossenhol als het erop aankomt", beschreef Trumps voormalige campagnemanager Corey Lewandowski hem. Michael Caputo, adviseur van Trump tussen 2013 en 2016, beweert dat Schiller meer ervaring heeft dan alle geheime agenten met wie hij ooit samenwerkte.
Van geen kleintje vervaard, bevestigt ook David E. Chong, acht jaar lang Schillers baas bij de NYPD. Hij heeft nog altijd spijt dat Schiller niet meer voor hem werkt. "Hij dekte mij altijd, ik was er altijd gerust in als hij in mijn buurt was", zegt hij aan CNN. In de Washington Post vertelt Chong de anekdote dat Schiller altijd vrijwilliger was om de zware stormram van zo'n 27 kilo de trap op te dragen bij raids in appartementsblokken. En als hij boven was, wou hij ook nog eens zélf de deur inbeuken. "Hij was beresterk", zegt Chong, die eraan toevoegt dat Schiller ook toen vooral bekendstond voor zijn "extreme loyauteit aan zijn baas".
En zo is de cirkel rond. Al blijkt de vriendschap tussen Trump en Schiller toch eerder oppervlakkig. Zo sprak Schiller op oudejaarsavond 2015 in een zeldzaam interview met zijn vriend Rich Siegel over de twee moeilijkste momenten in zijn leven, met name de dood van zijn moeder op zijn 17de en zijn aanwezigheid in Manhattan tijdens de aanslagen op 11 september 2001. Maar toen Siegel vroeg of hij ook dat soort gesprekken met Trump had, zei hij: "We hebben een zakelijke relatie".