Jan Segers: "Strijd aanbinden met de radicale islam"
Jan Segers -columnist van Het Laatste Nieuws- schrijft in een lange analyse dat het nu écht tijd is om Islamitische Staat te bekampen. "Niet alleen in het luchtruim boven Irak en Syrië maar ook hier op onze grond"
"President Hollande, een socialist, kondigde vorig jaar prompt de noodtoestand af en verklaarde de oorlog aan Islamitische Staat (IS). Premier Michel, een liberaal, klonk gisteren een stuk minder strijdvaardig. Hij bood in eerste instantie troost en medeleven, zoals het hoort. Net als bij vorige incidenten riep hij op tot kalmte, solidariteit en eensgezindheid. Dat is zijn taak, maar op de zwartste dag sinds mensenheugenis volstaat het niet. Het klinkt te vrijblijvend. Solidair met wie? Eensgezind waarover? Na Parijs ontkende de premier het licht van de zon door te stellen dat de islam geen uitstaans had met de aanslagen. «De daders beweren dat ze mensen vermoorden in naam van Allah. Wel, ze liegen», zei Michel toen. «Niemand doodt in naam van een religie. De islam is een vreedzame godsdienst van mededogen en tolerantie. De islam heeft niets te maken met terroristen.»
Mocht Charles Michel die woorden straks herhalen en ze bovendien zelf geloven, dan heeft dit land een probleem. Natuurlijk is het de islam - zij het een verwrongen, meedogenloze en intolerante interpretatie ervan - die de inspiratie levert voor de aanslagen van IS. En jazeker, de grote meerderheid van de moslims in ons land belijdt zijn geloof op een vreedzame, respectabele manier. Maar vanaf vandaag zullen ook zij door veel mensen met andere ogen worden bekeken: wantrouwiger op straat, argwanender op de bus, meewariger op school. Dat mag dan onterecht zijn, onbegrijpelijk is het niet. Zij betalen de tol voor de niet onbelangrijke minderheid van hun geloofsgenoten die grotendeels anoniem meedraaien in onze samenleving, maar die de basiswaarden van die samenleving heimelijk verachten of openlijk afzweren.
In verschillende gradaties betuigen ze hun steun, tonen ze sympathie of brengen ze min of meer begrip op, zo niet voor de terreurdaden zelf, dan toch voor de inspiratie ervan. Wie zijn ze? Het zijn de flessengooiers die na de arrestatie van Salah Abdeslam riepen dat Molenbeek van hen is. Het zijn de jochies die hun oudere broers napraten als ze zeggen dat wij het zelf gezocht hebben. Het zijn hun zussen, hun moeders, hun vaders die zwijgen als het graf en er het hunne van denken, onpeilbaar. Het is daar, in dat grijze grensgebied tussen 'wij' en 'zij', dat de radicale islam gedijt. Het is daar, achter sombere gevels en grijze gordijnen, dat de barbarij van IS broeit en af en toe wortel schiet.
Wat is er meer nodig dan gisteren om, al was het maar verbaal en symbolisch, de Islamitische Staat op onze beurt de oorlog te verklaren, niet alleen in het luchtruim boven Irak en Syrië maar ook hier op onze grond? Wat is er nog meer nodig om openlijker en strenger dan tot nu het geval was de strijd aan te binden met de radicale islam zoals die van Oostende tot Verviers wordt gepredikt en beleden? Dat zijn we onze doden en onze gewonden verschuldigd. Dat zijn we ook onszelf verschuldigd, overtuigd van de suprematie van ons westerse samenlevingsmodel. Jarenlang zijn we met zijn allen te schuchter geweest in de verdediging van dat model. Zelfs vandaag nog.
U leest het hele verhaal vandaag in de 30-pagina's tellende bijlage in Het Laatste Nieuws, in onze digitale krant of op HLN PLUS, onze exclusieve zone voor abonnees. Klik hier en proef nu vijf weken voor 1 euro.
