"Kompany neus aan neus met concurrent op training"
Het is niet iets wat je dagelijks leest. Voor de Manchester-derby, twee weken geleden, was Vincent Kompany op training betrokken in een opstootje met ploegmaat Aleksandar Kolarov. Na een tackle stonden beiden neus aan de neus. Gedrag dat ze in Engeland niet meteen met de Rode Duivel en zijn gelikte imago associëren. Maar Kompany, nog altijd een straatvechter, heeft op training al meer robbertjes uitgevochten.
De aanhoudende blessurezorgen van 'mister ziektebriefje' Kompany zette Daniel Taylor, chief football writer van The Guardian en een gerespecteerde pen in Engeland, aan om een groot opiniestuk te wijden aan onze landgenoot. Vooral volgende passage deed wenkbrauwen fronsen: "Dit verhaal was nog niet bekend, maar in de aanloop naar de derby tegen Manchester United kwam het op training tot een opstootje tussen Kompany en Kolarov, één van de spelers die zijn plaats heeft ingenomen in de ploeg. Het was een akkefietje dat je wel vaker ziet op training: een late tackle, wat gescheld langs beide kanten en dan even neus aan neus gaan staan. Het is atypisch voor Kompany om bij zoiets betrokken te zijn en waarschijnlijk zat de stress om zijn huidige situatie bij City er wel voor iets tussen."
Een voorbarige conclusie? Twee weken geleden wist Kompany immers dat hij nog niet klaar was. Op training mocht hij wel voluit gaan, maar omdat zijn bloedwaarden nog niet honderd procent waren, hielden de dokters hem in de wachtzaal. Bovendien heeft Kompany, in tegenstelling tot wat zijn imago doet vermoeden, wel degelijk een verleden van opstootjes op training. Er schuilt nog altijd een straatvechter in hem. Eén die de confrontaties niet schuwt. Met de nodige agressie.
In de clinch met Balotelli en Fernandinho
In 2011 stond hij neus aan neus met Mario Balotelli, een goed jaar geleden had hij het in de kleedkamer zwaar verbaal aan de stok met Fernandinho. Anderen lekten nooit uit. Kompany zelf daarover in 2015: "Er is niks mis met een goed opstootje op training nu en dan. Het gebeurt overal. Van wat ik hoor, gaat het er hier bij City nog redelijk mild aan toe. Je kan geen seizoen door met 25 opgefokte spelers, die allemaal voor een plaats vechten in partijtjes van zeven tegen zeven, elf tegen elf, dag in, dag uit."
"Er komt altijd een moment dat er potjes overkoken. Wij zijn normale mensen. Met normale emoties. En wij zien mekaar meer dan onze eigen familie. Er staat druk op de ketel en dan gebeuren zulke zaken. Ik ben al een aantal keren betrokken geweest in echt harde confrontaties, maar ik heb nooit wrok gekoesterd. Voor de buitenwereld is dat moeilijk te verstaan, maar het is zo. Vooral de manier waarop je zulke brandjes blust, is belangrijk. En dan doen wij beter dan wie dan ook, denk ik. Als ik ooit trainer zou worden - maar ik ben niet zeker dat het ooit zal gebeuren - zou ik boze spelers gewoon bokshandschoenen aantrekken en hen er hun ding mee laten doen."
