Multiplayer 'Assassin's Creed III' in een nieuw jasje
In tegenstelling tot grote franchises zoals 'Call of Duty' of 'Battlefield', heeft 'Assassin's Creed' naam en faam gemaakt dankzij zijn uitgebreide campagnemodus van de singleplayermodus. De ontwikkelaars willen nu ook echt doorbreken in het onlinegedeelte, en de multiplayer werd dan ook in een nieuw jasje gestoken.
Wij kregen in Boston twee spelmodi voor deze multiplayer te spelen. Vooral 'Wolfpack' viel bij de journalisten erg in de smaak en werd dan ook vol overtuiging gespeeld. De eerste keer dat de ontwikkelaars het spel voor ons opstartten, snapten we er eerlijk gezegd niet al te veel van. Wij maakten ons klaar voor een potje vier tegen vier, maar dat bleek al snel een foute inschatting. Bij Wolfpack werk je samen met teamgenoten tegen de tijd en de AI, oftewel de spelcomputer zelf.
Het is de bedoeling om voor de tijd verstreken is een aantal doelwitten uit te schakelen. Die kan je vinden aan de hand van een radar onderaan het scherm. Als dat succesvol wordt uitgevoerd, verdien je punten bij als team en na x-aantal punten stijg je naar een volgend niveau, dat in 'ACIII' een sequence wordt genoemd.
Teamwork is van het grootste belang hier, aangezien het meestal loont om even te wachten als je zelf als eerste bij de doelwitten aankomt. Je krijgt namelijk meer punten bij het gelijktijdig doden van meerdere doelwitten, en nog meer als je de moord op een acrobatische manier weet uit te voeren. Enkel op die manier zal je de hoogste sequence 25 weten te bereiken, en dan nog. Wij Europese journalisten -die trouwens een hoger niveau haalden dan de Amerikaanse, aldus de aanwezige ontwikkelaars- wisten maximaal sequence 16 te bereiken. Na even aandringen namen ook vier ontwikkelaars de controllers vast, en zij struikelden op sequence 24. Aan de hand van een tweet van Aleissia Laidecker aan de Lead Game Designer, bleek dat ook voor hen een huzarenstukje te zijn geweest.
Waarom dachten wij -domme journalisten- nu bij aanvang van Wolfpack dat we vier tegen vier gingen spelen? Wel, omdat dat ook het geval was bij de eerste spelmodus die we voorgeschoteld kregen. Die heet Domination, en kan nog het best vergeleken worden met het immer leuke capture-the-flag. Het zou echter 'Assassin's Creed' niet zijn als ook hier nog een extra laag aan werd toegevoegd.
Die extra laag is het typische verborgene dat deze spelfranchise zo speciaal maakt. Je weet namelijk niet wie je tegenstanders zijn. Zo moet je steeds opletten of iemand zich in de menigte abnormaal gedraagt, voor je zelf kan toeslaan en je tegenstander kan uitschakelen. Zorg ook dat je geen normale burger doodt, want dan verlies je niet alleen punten, je tegenstanders zullen je ook nog eens herkennen waardoor je ook nog eens quasi zeker het leven laat.
Conclusie
De multiplayer die we in Boston te spelen kregen, heeft alles in zich om er een succes van te maken. Zo zou de franchise na de prachtige singleplayer misschien ook bekend kunnen worden om de onlineversie. Na een sessie van twee uurtjes moesten we er echter mee ophouden, aangezien het hoog tijd was voor de 'Assassin's Creed: Liberation' voor PS Vita. Meer daarover morgen!
