Opvallendste moment van de Spelen?

Onze vertrouwde eindejaarspoll zit in een nieuw kleedje. Dagelijks krijgt u twee categorieën voorgeschoteld, met tien keuzemogelijkheden. Op die manier gaan we twaalf dagen lang op zoek naar de bijzonderheden die 2012 zo uniek maakten. Van de harde realiteit tot het luchtige vertier, alles zal aan bod komen. Op 28 december volgt dan de apotheose met de verkiezing van het nieuwsfeit van het jaar. Nog een leuk extraatje: onderaan het artikel geeft telkens een andere redacteur zijn mening over het thema, zodat u ook eens een andere klok hoort luiden. Vandaag zijn we op zoek naar de hype van het jaar en het opvallendste moment van de Spelen. Aan u om te stemmen, ook als u het niet eens bent met onze selectie. Over kleuren en smaken valt niet te twisten, toch?

1. Amerikaan loopt 4x400m met gebroken been
Manteo Mitchell liep de laatste 200 meter in de 4x400m-reeks met een gebroken kuitbeen. Hij legde de ronde in 46.1 seconden af, waardoor de Amerikanen met de tweede snelste tijd alsnog vlot konden doorstoten. "Van zodra ik de grens van 200 meter bereikt had, voelde ik het breken. Ik wilde mijn drie andere collega's echter niet in de steek laten en dus bleef ik doorlopen." Uiteindelijk won de VS zilver achter Bahama's in een bloedstollende finale.

2. Badmintonduo's verliezen opzettelijk
Opvallend tafereel in Londen was het opzettelijk verlies van vier badmintonduo's. De teams waren al geplaatst voor de volgende ronde en probeerden met opzet hun partij te verliezen om daarna een makkelijkere tegenstander te hebben. Het ging om twee duo's uit Zuid-Korea, een uit China en een uit Indonesië. Uiteindelijk werden ze uitgesloten van verdere deelname aan het toernooi. De duo's kregen ook een schorsing van de badmintonfederatie.

3. Gijs Van Hoecke olympisch kampioen drinken
Gijs Van Hoecke werd in Londen pas vijftiende in de omnium, maar liet wel van zich spreken na een nachtje stappen met teammaats. Van Hoecke was zo dronken (een atleet heeft nu eenmaal niet veel alcohol nodig na al die onthouding) dat hij door zijn makkers tot aan de taxi moest gedragen worden. De foto's gingen de wereld rond en de baanwielrenner werd al snel uitgeroepen tot olympisch kampioen drinken. Het BOIC besloot om Van Hoecke na zijn nachtelijke escapades naar huis te sturen.

4. Judoka Edith Bosch slaat flessengooier bij finale 100m
Een dronken man gooide net voor de finale van de 100 meter een plastieken flesje in de richting van de atleten. Gelukkig merkten Usain Bolt en co niets op van het incident, maar judoka Edith Bosch, die in de buurt zat van de onverlaat, kon er niet mee lachen en verkocht de man een klap. "Hij riep de hele tijd respectloze dingen en probeerde sporters uit hun concentratie te halen. Ik houd niet van dit soort gedrag", aldus de Nederlandse die door het incident de finale miste.

5. Judoka uit Guam met 218 kg dikste atleet op Spelen
De 26-jarige judoka Ricardo Blas Junior uit Guam was met zijn 218 kilogram met voorsprong de dikste deelnemer in Londen. Het was niet de eerste olympiade van Blas Junior, want in 2008 was hij er ook al bij in Peking. Veel ambitie had hij niet in Londen: "Ik ben hier voor het plezier en ook wel om de barbecue eens aan te steken." Blas Junior schopte het tot in de achtste finales waar hij zijn meerdere moest erkennen in de Cubaan Oscar Brayson.

6. Perfecte rekstokoefening Epke Zonderland
Veel beter dan de perfecte uitvoering van Epke Zonderland komt het niet. De Nederlander pakte goud aan de rekstok na een fe-no-me-na-le prestatie. De Friese specialist kreeg dan ook een ongekend hoge score (16.533). Zonderland maakte het verschil met zijn hoge moeilijkheidsgraad dankzij een unieke combinatie van drie vluchtelementen. Na twee keer zilver op de WK's van 2009 en 2010 was hij nu eindelijk de beste van de wereld.

7. Sarah Attar allereerste Saoedische atlete
De Saoedische Sarah Attar was de eerste atlete uit haar land die deelnam aan de atletiekwedstrijden. Ze eindigde wel laatste in haar reeks van de 800 meter, op ruim 43 seconden van de winnaar. Ze droeg een zwarte lange broek, een groen shirt met lange mouwen en een witte hoofddoek. "Het was een hele eer om de vrouwen uit Saoedi-Arabië te vertegenwoordigen, dat was een historisch moment."

8. Sofie Gierts mag niet mee met Red Panthers
Sofie Gierts is al jaren het boegbeeld van het Belgische vrouwenhockey. Ze werd door bondscoach Pascal Kina opnieuw bij de selectie gehaald om de kwalificatie voor de Spelen af te dwingen, maar daarna was het afgelopen voor Gierts. Ondanks haar indrukwekkende palmares en haar meerwaarde mocht ze niet mee naar de Spelen. Volgens de bond en de technische staf was die beslissing nodig voor de verdere positieve en harmonieuze ontwikkeling van het internationale vrouwenhockey in België. De Red Panthers eindigden uiteindelijk als elfde in Londen.

9. Theater tussen Vinokourov en Uran
Niemand die op voorhand zijn geld had gezet op Aleksandr Vinokourov voor olympisch goud op de weg. De 38-jarige renner sloop samen met de Colombiaan Rigoberto Uran in de laatste tien kilometer weg en vloerde Uran na een verdacht onderonsje poepsimpel in de spurt. Vinokourov overlegde nog even met Uran en mogelijk ging het dan ook over geld, want het was alvast heel vreemd hoe Uran Vino kinderlijk simpel naar de zege liet demarreren en pas seconden later reageerde. Na zilver in Sydney 2000 won Vino nu toch de olympische titel, al werd hij ondertussen wel lang geschorst wegens bloeddoping in de Tour. Goud met een dopingrand aan dus.

10. Ye Shiwen zwemt laatste 50m sneller dan Ryan Lochte
Er was heel wat heisa rond het fenomenale wereldrecord dat Ye Shiwen zwom op de 400 meter wisselslag. De 16-jarige Chinese greep olympisch goud door na 4.28.43 aan te tikken en deed daarmee ruim een seconde beter dan het vorige wereldrecord van de Australische Stephanie Rice. Wat meer is, ze zwom in haar laatste baantje zowaar sneller dan mannelijke topatleten Ryan Lochte en Michael Phelps. Uiteraard doken er meteen geruchten op over mogelijk dopinggebruik, maar Shiwen verweerde zich: "Lochte was in zijn race meer dan 20 seconden sneller dan ik. Die laatste baan heb ik alles gegeven en hij was relaxed op weg naar de winst."

Oordeel van Peter Luysterborg:
Oké, de rekstokoefening van Epke Zonderland was zondermeer fantastisch, de bezopen aftocht van Gijs Van Hoecke dan weer nooit gezien. Voor ons zal hét moment van Londen 2012 echter toch de combine tussen Aleksandr Vinokourov en Rigoberto Uran in de olympische wegrit blijven. Want een combine, dat was het, niet twijfelen. Nooit iemand op zo'n belangrijk moment in zijn sportloopbaan zo'n slecht theaterstuk zien vertolken als Uran op die bewuste 28ste juli. Op een paar honderd meter van de finish doet de Colombiaan wat zelfs een nieuweling in zijn allereerste koers niet zou presteren: de verkeerde kant opkijken. Terwijl de wereld knarsetandend voor zijn televisiescherm zat, 'spurtte' Vinokourov - is dat onderzoek naar zijn zege in Luik-Bastenaken-Luik van 2010 eigenlijk nog bezig? - ongehinderd naar olympisch goud. "Deelnemen is toch belangrijker dan winnen", dacht Uran, de leuze van baron Pierre de Coubertin indachtig. Jaja. En de wielerwereld deed zoals Uran en zoals ze altijd doet als er louche potjes moeten toegedekt blijven: wegkijken.