Turkse grensbewoners vrezen in Syrische burgeroorlog te worden gezogen
Het conflict tussen rebellen en overheid houdt Syrië intussen al anderhalf jaar in de ban. Intussen kan er gesproken worden van een openlijke burgeroorlog, en geen enkel land durft in te grijpen uit vrees dat de tijdbom die het Midden-Oosten is, nu volledig ontploft. Het Syrische conflict schuift echter steeds meer op richting Turkije, en uit een onderzoek van de krant New York Times blijkt dat de Turkse grensbewoners vrezen in de oorlog te worden gezogen.
Turkije en Syrië delen meer dan 750 kilometer grens, en aan beide kanten van die grens liggen honderden dorpjes, waar de inwoners al jaren zonder problemen naast elkaar leven. De burgeroorlog heeft het dagelijkse leven echter zwaar aangetast, en de Turkse grensbewoners vrezen dat de oorlog zich zal verplaatsen naar het Turkse grondgebied.
De laatste twee weken wordt het Turkse leger zelfs ingezet. Dat gebeurde nadat er Syrische granaten insloegen op Turks grondgebied, waardoor vijf inwoners om het leven kwamen. Gisteren leek het zelfs tot een openlijke confrontatie te komen, nadat twee gevechtsvliegtuigen in allerijl naar het gebied werden gestuurd omdat Syrische helikopters vlak bij de grens vlogen.
De Turkse militaire aanwezigheid wordt dag na dag opgeschroefd, en de inwoners vrezen dan ook voor het ergste. "Mensen uit Ankara of Istanboel weten niet wat hier gaande is", zegt Mehmet Mutafoglu, een Turkse grensbewoner die eigenaar is van een fabriek net over de grens. Turkije besloot tien jaar geleden namelijk vanuit de overheid om de banden met Syrië aan te halen, om minder afhankelijk te worden van het Westen. De grensbewoners, en al zeker de rebellen uit de streek, waren daar toen niet laaiend enthousiast over, en nu zouden ze zich ook wel eens tegen de eigen overheid durven te keren om die beslissing.
Ziekenhuizen overspoeld
In Kilis, een ander Turkse grensstad, laaien de gemoederen dan weer hoog op, wegens de Syrische vluchtelingen die de Turkse overheid massaal opvangt. Daardoor zijn de voedselprijzen enorm gestegen, de huurprijzen voor appartementen hebben hetzelfde lot ondergaan, en de lokale ziekenhuizen -die gratis zijn- worden overspoeld door vluchtelingen waardoor er al meermaals geen plaats was voor Turkse inwoners van de stad.
Davut Bayramoglu, een Turkse boer, deelt de gevoelens van onmacht. Zijn landbouwgronden zijn volledig verwoest, en al het geteelde voedsel werd door Syrische vluchtelingen van het land geroofd. "We blijven maar horen dat de Syriërs Moslims zijn, en dat we ze daarom moeten helpen, maar zijn er dan echt geen andere Moslims die een handje kunnen helpen?"
Kruitvat
De lokale bevolking lijkt de vluchtelingen dus duidelijk beu te zijn, en ook de overheid lijkt stilaan bij te draaien. Eerst werden de leiders van de Syrische oppositie verwelkomd in het Turkse grensgebied, maar nu de Syrische overheid het offensief dichter bij de grens begint te voeren, vreest de Turkse overheid de gevolgen van die actie.
Enerzijds zijn er dus haatgevoelens vanwege Turkse bewoners jegens de Syrische vluchtelingen. Tegelijk zijn die Turkse bewoners kwaad op de overheid. En die overheid lijkt de Syrische rebellen, die eerst openlijk werden onthaald, dan nog eens beu te zijn. Het mag dan ook niet verbazen dat deze situatie uiterst explosief is, en de lont naar het kruitvat lijkt dan ook steeds korter te worden.
