Zes maanden na de aanslagen: "Mijn glimlach hebben ze niet afgepakt"
Deze week zal het zes maanden geleden zijn dat zelfmoordterroristen splinterbommen deden ontploffen op de luchthaven van Zaventem en het metrostation Maalbeek. Er vielen meer dan dertig doden en honderden gewonden. In de uren en dagen na de aanslagen gingen foto's de wereld rond. Foto's van slachtoffers, bebloed en tussen het puin. Foto's van getuigen, foto's van helden die levens hebben gered. Een half jaar na het drama zochten we de mensen achter de meest iconische foto's op.
We reisden daarvoor van Brussel over het Indiase Mumbai naar de Verenigde Staten. We tekenden verhalen op van mensen die vandaag, een half jaar na de aanslagen, nog steeds erg moedig werken aan hun nieuwe leven. Opvallend: géén van hen kent nog maar de voornaam van de terroristen. Die interesseren hen niet. "Met hén zijn we niet bezig. We zijn bezig met ons herstel." Ze stonden erop, hoe moeilijk ook, om positieve verhalen te brengen. Zoals de zwaargewonde basketinternational Sébastien Bellin zei: "Ik wíl mijn gehandicaptenkaart niet!" Positieve verhalen, dus. Het lukte bijna altijd. Al zijn sommigen, zoals de vergeten held Alphonse Youla, té zwaar getekend. Vanaf vandaag tot en met zaterdag, in onze krant, de beklijvende verhalen van deze overlevers.
VANDAAG | STEWARDESS NIDHI CHAPHEKAR (41)
"Het horloge dat ik toen droeg, bewaar ik. Met de wijzers die stilstaan op 8u08"
Ze werd ongewild hét gezicht van de vreselijke aanslag op de luchthaven. De foto van Nidhi Chaphekar werd een iconische foto genoemd. De stewardess van Jet Airways was véél zwaarder gewond dan de foto deed vermoeden. Tweeëntwintig lange dagen lag ze in een coma in een ziekenhuis in ons land. Vandaag herstelt ze thuis, in het Indische Mumbai. De stukjes metaal die door de splinterbom doorheen de vrouw werden gejaagd, worden vandaag nog steeds één per één afgestoten door haar lichaam. "Ik bewaar ze allemaal, net als het horloge dat ik toen droeg en waarvan de wijzers bleven stilstaan op 8u08."
Ze schrijft een boek en hoopt ooit terug te keren naar België. "En jullie koning te zien. Ik ben wellicht de énige ter wereld die zich niets kan herinneren van het koningsbezoek. Ik lag nog in een diepe coma toen. Maar ik ben hem dankbaar. Hem en de vele honderden mensen die me schreven en moed inspraken. Door hén leef ik vandaag."
"Ik geniet van de kleine dingen. Nog meer dan vroeger. Mijn kinderen knuffelen me meer. We leven intenser. Allemaal." Vandaag herstelt ze verder in haar thuisland. "Stap voor stap", zegt ze terwijl ze met een looprekje door de gang schuifelt. Moeilijk, maar ze lacht. "Mijn glimlach hebben ze niet afgepakt. En straks, als ik weer goed te been ben, toon ik hem terug aan álle passagiers van alle vluchten!"
LEES HET VOLLEDIGE VERHAAL VAN NIDHI IN HLN PLUS, ONZE ZONE EXCLUSIEF VOOR ABONNEES. PROEF NU VIER WEKEN VOOR MAAR TWEE EURO
