35.000 walrussen stranden in Alaska ten gevolge van klimaatopwarming
Naar schatting 35.000 walrussen zijn neergestreken op een strand in het noordwesten van Alaska om er te rusten. Normaal gezien doen ze dat op ijsschotsen in zee, maar de dieren hebben de grootste moeite om ijs te vinden.
De groep walrussen werd op 27 september vanuit de lucht waargenomen vlakbij Point Lay, terwijl het er vier dagen eerder nog maar 1.500 waren. "Bijna 24 keer meer", zei Megan Ferguson, specialiste luchtobservatie van zeezoogdieren van het Amerikaans Oceanografisch en Atmosferisch Agentschap (NOAA). Ze benadrukte dat het om een visuele schatting ging en dat het cijfer nog verfijnd zou worden. Toch sprak Ferguson van "een teken van de verandering van de Arctische streken".
In tegenstelling tot zeehonden kunnen walrussen niet onbeperkt blijven zwemmen. Om uit te rusten zoeken de dieren nu massaal hun toevlucht tot stranden in Alaska. De groep walrussen werd opgemerkt door de National Oceanic en Atmospheric Administration (NOAA), dat indrukwekkende foto's maakte.
Voedsel zoeken
De walrussen brengen de winter door in de Beringzee. De vrouwtjes brengen op het zee-ijs hun jongen ter wereld, en gebruiken de ijsschotsen als 'duikplank' om voedsel te zoeken. Wanneer de temperatuur in de zomer de hoogte in gaat, blijven de vrouwtjes en hun jongen op het ijs tot het ondiep water bereikt in de Chukchizee, ten noorden van de Beringstraat. De laatste jaren trekt het ijs zich steeds verder terug naar het noorden tot in de Noordelijke IJszee, waar het water veel dieper is en de walrussen de bodem niet kunnen bereiken.
"Klimaatverandering aanpakken"
Volgens het WWF is de massale aanwezigheid van walrussen op het vasteland een nieuw teken van de veranderende omstandigheden in het poolgebied. "De walrussen vertellen ons hetzelfde als wat eerder de ijsberen en de inheemse bevolking al vertelden, namelijk dat het poolgebied extreem snel verandert en dat het tijd wordt dat de wereld de nodige actie onderneemt om de oorzaken van de klimaatverandering aan te pakken", stelt Margaret Williams van het WWF.
