Jacht op ijsberen neemt alleen maar toe
Er lopen nog 20.000 à 25.000 ijsberen rond op onze planeet. Hun aantal neemt jaarlijks af door het versneld smelten van het ijspak in het arctisch gebied. En toch worden er jaarlijks nog 800 à 1.000 exemplaren van dit magnifieke dier omgelegd door jagers, voornamelijk als 'sport'. De Verenigde Staten gaat nu een nieuwe poging doen om daar iets aan te doen. Het land heeft een voorstel tot een wereldwijd handelsverbod op ijsbeerhuiden, -klauwen en -tanden op de agenda van de volgende Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora (CITES) gezet. Als dat erdoor komt, betekent dat in de praktijk het einde van de jacht op ijsberen. Hoe dringend dat is, bleek de afgelopen weken nog: steeds meer hongerige ijsberen zakken af naar menselijke woongebieden op zoek naar eten en worden dan onder het mom van veiligheid genadeloos afgeknald.
Volgens de meest conservatieve schattingen zullen 1 op 5 van de ijsberen die nu nog rondlopen doodgaan aan de directe gevolgen van global warming. IJsberen hebben de jongste jaren al gemiddeld 15 procent van hun vetpercentage verloren. Minder ijs betekent een kleiner en moeilijker te bereiken jachtgebied voor de beren. Veel beren sterven nu al van de honger of verdrinken omdat ze te ver, te vaak en met te weinig energie moeten zwemmen naar pakijs.
Het gebrek aan voedsel zorgt ook voor een toenemend aantal miskramen bij zwangere ijsberen en het verkleint de overlevingskans van de ijsbeerpups die nog wel ter wereld komen. Een vicieuze cirkel dus, die nog versterkt wordt doordat er meer kanker is bij de beren, veroorzaakt door ondermeer pcb's in de noordelijke zeeën. Die pcb's verminderen ook de vruchtbaarheid van de mannetjes. Wanhopig hongerige ijsberen doen ook steeds meer aan kannibalisme stellen biologen ter plaatse vast.
Maffia
Het is dan ook bijzonder schrijnend dat de jacht op ijsberen alleen maar toegenomen is de jongste jaren. In Canada, waar twee derde van 's werelds ijsberenpopulatie leeft, mogen eskimo's jaarlijks legaal ongeveer 700 ijsberen doden. Officieel omdat het cultuureigen is voor de inuits. De realiteit is echter dat die inuits trips organiseren voor rijke, voornamelijk Europese en ook een toenemend aantal Aziatische jagers, die er geen probleem mee hebben om 25.000 euro of meer te betalen om een ijsbeer te mogen afknallen. En da's vaak alleen voor de vergunning die ze dan afkopen. Die vergunningen worden ondertussen ook per opbod verkocht op het internet, ondermeer op sites waarvan dierenrechteorganisaties zeggen dat ze gerund worden door de Russische en Chinese maffia.
En ook hier geldt de traditionele wet van vraag en aanbod: hoe minder ijsberen, hoe hoger de prijzen gaan.
Echt ijsbeervel in uw living? Da's dan 40.000 euro
Het staat ver van de officiële positie die de eskimo's bij hoog en bij laag blijven verdedigen: het 'oogsten' van ijsberen is essentieel in hun cultuur, noodzakelijk zelfs want ze eten het vlees van het beest en gebruiken zijn huid om zich te kleden. Wat vreemd is, want anno 2012 worden zelfs in de verst afgelegen eskimo-nederzettingen, waar iedereen rondloopt in uit Aziatische fabrieken afkomstig textiel, hamburgers gegeten. Feit is dat de inkomsten uit de ijsberenjacht een ferme economische boost geven aan de inuitgemeenschappen. Een ijsbeervel veilt momenteel aan 10 à 12.000 euro. Datzelfde vel wordt dan verkocht in een exclusieve winkel in Moskou voor 1,6 miljoen roebel, of bijna 40.000 euro.
Igloolik
Er zijn overigens nog ijsberen genoeg, zelfs meer dan vroeger claimen de Canadese eskimo's. In werkelijkheid zijn er steeds minder ijsberen, alleen, ze dalen in steeds grotere getale van ontbering af naar menselijke habitat. Daar lopen ze dan recht in de loop van een geweer. Afgelopen week alleen al werden er vijf op die manier doodgeschoten in Igloolik, in het noorden van Canada. Ze vallen niet onder het jachtquotum want gedood wegens bedreiging voor de bevolking. Dat weten we toevallig omdat ene Natar Ungalaaq apetrots een foto op het internet zette ("shot and killed this polar bear that was looking right into my cabin"), die werd overgenomen door de plaatselijke newssite met en passant de vermelding dat het al om nummer vier ging die week. Maar niemand weet hoeveel ijsberen er op deze manier aan hun eind komen. Vijf in één week in één onooglijk gat doet echter het ergste vermoeden.
65 % ijsbeerexport naar Europese Unie
Canada is momenteel het enige land waar ijsberen leven dat nog uitvoer van ijsbeerproducten toelaat. 65 procent daarvan gaat naar de Europese Unie weten we. In Groenland worden jaarlijks nog 130 vergunningen afgeleverd om ijsberen te doden. In Rusland niet, maar daar wordt illegaal gestroopt, naar schatting 200 à 300 ijsberen per jaar.
Rusland heeft al wel zijn steun toegezegd aan de Amerikanen om in maart, wanneer de CITES-landen samenkomen in Thailand, te stemmen om de ijsbeer te beschermen. Canada zal tegenstemmen en is al volop aan het lobbyen om bij de 176 aangesloten landen genoeg steun te vinden. Als het 58 landen kan overtuigen tegen te stemmen (een twee derde meerderheid is nodig), dan is er niet veel hoop meer voor het in het wild overleven van de ijsbeer.
