Seksueel gedrag pinguïns te walgelijk voor publicatie
Homofilie, masturbatie en necrofilie: wetenschapper George Murray Levick wist begin vorige eeuw niet wat hij zag tijdens zijn observaties van pinguïns op Antarctica. De man bestudeerde het paargedrag van de vogels, maar was zo gedegouteerd dat hij zijn verslag nooit publiceerde. Curator Douglas Russell van het Natuurhistorisch Museum in Londen heeft het vier pagina's lange document nu ontdekt en vrijgegeven.
Levick nam als chirurg en medisch officier deel aan de Britse expeditie Terra Nova, die plaatsvond van 1910 tot 1913. Hij bestudeerde een kolonie adéliepinguïns op Cape Adare, en is nog steeds de enige wetenschapper die in het wild een hele voortplantingscyclus van de dieren heeft bestudeerd. Uit zijn verslag, dat hij in 1915 neerpende in het Grieks uit vrees voor reacties in Engeland, blijkt duidelijk zijn walging voor het seksueel gedrag van de 'hooliganmannetjes'.
Levick stelde tot zijn ontzetting vast dat de vogels seksuele handelingen uitvoerden die niet gericht waren op voortplanting. Hij documenteerde auto-erotisch gedrag, seksuele dwang, seksueel en fysiek misbruik van kuikens, homoseksualiteit en zelfs necrofilie. Vooral dat laatste, waarbij Levick meende mannetjes te zien die seks hadden met dode vrouwtjes, was te veel voor de onderzoeker. "Er schijnt geen misdrijf te laag te zijn voor deze pinguïns," schreef hij.
Nieuwe ontwikkelingen
Curator Russel en een team wetenschappers hebben Levicks verslag nu gepubliceerd in het tijdschrift 'Polar Record' van de universiteit van Cambridge. Tegenwoordig zijn academici niet meer zo preuts, en is homoseksueel gedrag al waargenomen bij veel diersoorten, zowel vogels als zoogdieren.
Nieuwe observaties werpen ook nieuw licht op de necrofilie die Levick meent te hebben gezien. Inmiddels is geweten dat vrouwtjespinguïns een ontvangende positie innemen tijdens het paren, en op hun buik gaan liggen met hun veren dicht tegen het lichaam en de ogen halfdicht. Ze kunnen zo dood lijken. Pinguïns zijn geprogrammeerd om te reageren op een ogenschijnlijk welwillend volwassen vrouwtje, eerder dan dat ze daarvan seksueel opgewonden zouden raken. "Levick heeft de neiging de vogels te vermenselijken, maar het zijn geen kleine mensen en we moeten hun gedrag interpreteren in een zoölogische context," zegt Russel in The Telegraph.
